καταφεύγω

1 se réfugier : εἰς τόπον, Hdt. 2, 113 ; Xén. Hell. 1, 6, 16 ; ἐπὶ τόπον, Hdt. 5, 46, dans un lieu ; ἐν τόπῳ καταπεφευγέναι, Xén. Hell. 4, 5, 5 ; Plat. Soph. 260c, avoir cherché un refuge dans un lieu ; εἴς τινα, Hdt. 4, 23 ; And. 19, 20 ; πρός τινα, Xén. Mem. 3, 5, 12 ; Dém. 100, 4 ; Plut. Dem. 25 ; ἐπί τινα, Dém. 231, 16 ; Pol. 1, 10, 1, Plut. Cam. 7 ; παρά τινα, Isocr. 273f ; ὥς τινα, Pol. 26, 3, 11 ; τινί, Ctés. Pers. 56, se réfugier auprès de qqn ||

2 fig. avoir recours : εἰς ἔλεον, Ant. 121, 19, ou εἰς τοὺς λόγους, Plat. Phæd. 99e, à la pitié, aux discours ; πρὸς θεῶν εὐχάς, Plat. Phædr. 244e, aux prières des dieux ; ἐπὶ τὰς μηχανάς, Plat. Crat. 425d, à l’intrigue.