κατηχέω
Verbe · katikhéô (katêkéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατ·ηχέω-ῶ :
I intr.
1 retentir, résonner,
Philstr. 791
||
2 particul. retentir de sons discordants, p. opp. à συνηχέω,
Vitr. 5, 8
||
II tr. faire retentir aux oreilles, d’où instruire de vive voix, Luc. As. 48 ; particul. catéchiser,
NT. 1 Cor.
14, 19 ; ὁ
κατηχούμενος, NT. Gal. 6, 6, le
catéchumène.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Luc
1- 1:4ἵνα ἐπιγνῷς περὶ ὧν κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν.
Actes
3- 18:25οὗτος ἦν κατηχημένος τὴν ὁδὸν τοῦ κυρίου, καὶ ζέων …
- 21:21 κατηχήθησαν δὲ περὶ σοῦ ὅτι ἀποστασίαν διδάσκεις …
- 21:24… κεφαλήν, καὶ γνώσονται πάντες ὅτι ὧν κατήχηνται περὶ σοῦ οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ στοιχεῖς …
Romains
1- 2:18… τὸ θέλημα καὶ δοκιμάζεις τὰ διαφέροντα κατηχούμενος ἐκ τοῦ νόμου,
1 Corinthiens
1- 14:19… νοΐ μου λαλῆσαι, ἵνα καὶ ἄλλους κατηχήσω, ἢ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ.
Galates
2- 6:6Κοινωνείτω δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν …
- 6:6… δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς.