κεφαλή

Nom · kéfali (kéfalê)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

κεφαλή, ῆς (ἡ) [ᾰ] tête :
I en parl. de pers. ou d’animaux, Il. 1, 524, etc. ; Od. 1, 157, etc. ; seul. une fois dans Eschl. Sept. 525 et dans Soph. Aj. 238 ; ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, Il. 23, 169, de la tête aux pieds ; d’où comiq. en parl. de choses : τὰ πράγματα ἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κεφαλήν σοι πάντ’ ἐρῶ, Ar. Pl. 649, je vais tout te dire des pieds à la tête ; ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς τινα περιφέρειν, Plat. Rsp. 600d, faire faire à qqn le tour d’une assemblée, porté sur les têtes des citoyens, en signe d’admiration ; ἐπὶ κεφαλὴν ὠθεῖν τινα, Hdt. 7, 136 ; Luc. Tim. 44, précipiter qqn la tête la première ; ἐπὶ κεφαλὴν εἰς τὸ δικαστήριον βαδίζειν, Dém. 1042, 11, se précipiter (litt. marcher la tête la première) au tribunal ; κατὰ κεφαλήν, Xén. Hell. 7, 2, 8, de haut en bas ; en parl. de ch. : τὸ κατὰ κεφαλὴν ὕδωρ, Th. H.P. 4, 10, 7, etc. l’eau de pluie (v. en outre ci-après 1) ; particul.
1 comme synon. de homme (la tête étant considérée comme la partie la plus noble du corps) : ἰφθίμους κεφαλάς, Il. 11, 55, têtes vaillantes, guerriers vaillants ; ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ, Il. 18, 82, comme moi-même ; particul. avec idée d’affection ou de respect : ἠθείη κ. Il. 23, 94 ; φίλη κ. Il. 8, 281, etc. ; Plat. Phædr. 264e, tête chérie ; ou en mauv. part, μιαρὰ κ. Ar. Ach. 285 ; Dém. 559, 6, etc. tête maudite ; κατὰ κεφαλήν, Arstt. Pol. 2, 10, 7, par tête, homme par homme ||
2 dans les imprécations : ἐς κεφαλὴν τρέποιτ’ ἐμοί, Ar. Ach. 833, que cela retombe sur ma tête ; ἐς κ. σοι, Ar. Pax 1063, etc. ; σοὶ εἰς κεφαλήν, Plat. Euthyd. 283e, que cela retombe sur ta tête ; cf. Dém. 322, 23, etc. ; périphr. πεντακοσίας κεφαλὰς πολεμίων, Hdt. 9, 99, cinq cents têtes d’ennemis ; comme synon. de vie : ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια, Il. 17, 242, j’ai craint pour ma tête ; κεφαλὰς παρθέμενοι, Od. 2, 237, ayant exposé leurs têtes, c. à d. leur vie ||
II p. anal.
1 tête d’une plante, Ar. Pl. 718 ; Th. H.P. 1, 8, 5, etc. ; d’un os, Hpc. Art. 797 ; d’un membre, Arstt. H.A. 3, 1 ; Ruf. p. 29 Clinch. ; d’un vase, Thcr. Idyl. 8, 87 ; Arstt. P.A. 2, 8, 8, etc. c. à d. la partie supérieure, dominante ; ποταμοῦ, Hdt. 4, 91, la source d’un fleuve ; en parl. d’un terrassement près d’un fossé, Xén. Cyr. 3, 3, 68 ||
2 fig. le point capital, la partie principale d’une chose, d’où couronnement, achèvement : κεφαλὴν ἐπιτιθέναι, Plat. Gorg. 505d, ou ἀποδοῦναί τινι, Plat. Phil. 66d, etc. mettre le couronnement à qqe ch
Étym. indo-europ. *ghebh-l-, tête ; cf. all. Giebel.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

479 occurrences

  1. Matthieu

    12
  2. 5:36μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὀμόσῃς, ὅτι οὐ δύνασαι μίαν …
  3. 6:17σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,
  4. 8:20… τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.
  5. 10:30ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσίν.
  6. 14:8… μοι, φησίν, ὧδε ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
  7. 14:11καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἐδόθη τῷ …
  8. 21:42… ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ …
  9. 26:7… μύρου βαρυτίμου καὶ κατέχεεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἀνακειμένου.
  10. 27:29… στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ κάλαμον ἐν τῇ δεξιᾷ …
  11. 27:30… τὸν κάλαμον καὶ ἔτυπτον εἰς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
  12. 27:37καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· Οὗτός …
  13. 27:39… δὲ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν
  14. Marc

    8
  15. 6:24… Τί αἰτήσωμαι; ἡ δὲ εἶπεν· Τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτίζοντος.
  16. 6:25… ἐξαυτῆς δῷς μοι ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
  17. 6:27… ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν ἐνέγκαι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν …
  18. 6:28καὶ ἤνεγκεν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἔδωκεν αὐτὴν …
  19. 12:10… ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας·
  20. 14:3… συντρίψασα τὴν ἀλάβαστρον κατέχεεν αὐτοῦ τῆς κεφαλῆς.
  21. 15:19καὶ ἔτυπτον αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καλάμῳ καὶ ἐνέπτυον αὐτῷ, καὶ τιθέντες …
  22. 15:29… οἱ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ λέγοντες· Οὐὰ ὁ καταλύων …
  23. Luc

    7
  24. 7:38… πόδας αὐτοῦ καὶ ταῖς θριξὶν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσεν, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας …
  25. 7:46ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ …
  26. 9:58… τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.
  27. 12:7ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται· μὴ φοβεῖσθε· πολλῶν …
  28. 20:17… ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας;
  29. 21:18καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται.
  30. 21:28… τούτων γίνεσθαι ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν.
  31. Jean

    5
  32. 13:9… ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεφαλήν.
  33. 19:2… στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ, καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτόν,
  34. 19:30… Ἰησοῦς εἶπεν· Τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα.