κιβωτός
Nom · kivôtos (kibôtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κιϐωτός, οῦ
(ἡ)
[ῑ] coffre, caisse, boîte,
Ar. Eq.
996, Vesp.
1056 ; en parl. de
l’arche (de Noé) Spt. Gen. 6, 14 ; (d’alliance)
NT. Hebr.
9, 4.
Étym.
pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
227 occurrences
Matthieu
1- 24:38… ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν,
Luc
1- 17:27… ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν …
Hébreux
2- 9:4χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν …
- 11:7… περὶ τῶν μηδέπω βλεπομένων εὐλαβηθεὶς κατεσκεύασεν κιβωτὸν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ, δι’ …
1 Pierre
1- 3:20… θεοῦ μακροθυμία ἐν ἡμέραις Νῶε κατασκευαζομένης κιβωτοῦ εἰς ἣν ὀλίγοι, τοῦτ’ ἔστιν ὀκτὼ …
Apocalypse
1- 11:19… ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ …