κιθάρα
Nom · kithara (kitara)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κιθάρα, ας
(ἡ)
[ῐᾰᾱ]
1 cithare, sorte de luth ou
de lyre, Hh.
Merc. 510, 515
(dans l’Il. et l’Od. touj. κίθαρις) Hdt. 1, 24 ; Plat. Rsp. 399d, etc. ||
2 plante, Plut. M. 1151e ||
3 au
plur. thorax, partie supérieure de la
poitrine du cheval, Hippiatr.
p. 135 ||
E Ion. -ρη, Hdt. l. c.
Étym.
pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
31 occurrences
1 Corinthiens
1- 14:7… ἄψυχα φωνὴν διδόντα, εἴτε αὐλὸς εἴτε κιθάρα, ἐὰν διαστολὴν τοῖς φθόγγοις μὴ δῷ, …
Apocalypse
3- 5:8… ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ …
- 14:2… ἤκουσα ὡς κιθαρῳδῶν κιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν.
- 15:2… ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας κιθάρας τοῦ θεοῦ.