κλέπτω
Verbe · kléptô (kléptô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κλέπτω (impf.
ἔκλεπτον, f.
κλέψω, ao.
ἔκλεψα, pf.
κέκλοφα ; pass.
ao. ἐκλέφθην, ao. 2 ἐκλάπην [ᾰ], pf.
κέκλεμμαι)
I voler, dérober :
τι, Hdt.
2, 174, etc. ;
Eschl. Pr.
8 ; Soph.
Ph. 1272 ;
Plat. Leg.
857a,
etc. qqe ch. ; p. opp.
à ἁρπάζω, Soph. Ph. 644 ; Ar. Pl. 372 ; à βιάζομαι, Plat. Leg. 933e ; à λαμϐάνω, Arstt. Rhet. 1, 14, 4 ; τι ἔκ τινος,
Plat. Leg.
857b ;
ou ἀπό τινος,
Plut. M.
56b, dérober
un objet d’un trésor, de qqe ch. ; fig.
1 d’une manière générale,
s’emparer par surprise de : ὄρος,
Xén. An.
5, 6, 9, d’une montagne ; fig. τὴν ἀρχήν,
DH. 4, 10, du
pouvoir ; γάμον δώροις, Thcr. Idyl. 22, 151, obtenir une union par surprise et à l’aide
de présents ; τὰ τῶν πολεμίων κλ.
Xén. Hipp.
5, 2 ; Plat.
Rsp. 334a, surprendre le
secret de l’ennemi ; particul.
en parl. de l’intelligence :
νόον, Il.
14, 217 ; Hés.
Th. 613 ;
φρένα, Eschl.
Ch. 854,
s’emparer par surprise de l’intelligence, de l’esprit, c. à d. tromper, abuser ; qqf. en
b. part, captiver : κλέπτεται ὁ
ἀκροατής, Arstt. Rhet. 3, 7, 5, l’auditeur
est pris, captivé ||
2 soustraire,
dérober : ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν κλέπτεταί οἱ ἡ
αὐγή, Hpc. 464,
33, l’éclat de la lumière se dérobe à ses yeux ;
κλ. σῶμα ἔκ τινος, Eur. Tr. 958, se laisser glisser du haut de qqe ch. :
ἑαυτὸν ἀπό τινος, Syn. Ep. 25, échapper aux mains de qqn ||
II cacher,
dissimuler : τοῖς ὀνόμασι κλέπτειν τὰ
πράγματα, Eschn. 73 fin, dissimuler les choses sous de faux noms ;
avec un rég. de pers. ἱππέας κλ. Xén. Hipp. 5, 2, cacher
ou dissimuler une troupe de cavalerie
||
III p. suite, faire avec dissimulation, accomplir avec
perfidie : κακά, Soph. Aj. 1137, de mauvais desseins ; μύθους, Soph. Aj. 188, répandre de
mauvaises paroles ; abs. au pass. κλαπέντες ἢ
βιασθέντες, Plat. Rsp. 413b, surpris par la fraude ou contraints par la
violence ||
IV avec idée de fraude, accomplir secrètement :
σφαγάς, Soph.
El. 37, un
meurtre ||
Moy. (f. κλέψομαι) voler
ou dérober à son propre détriment,
Xén. Cyr.
7, 4, 12 ||
E Prés. part. fém. dor. κλέπτοισα, Pd. O. 6, 36. Itér. κλέπτεσκον,
Hdt. 2, 174 ;
Anth. 11, 125.
Ao. part. dor. κλέψαις, Pd. O. 1, 60.
Étym. R.
indo-europ. *klep-, voler ; cf.
κλέπος, κλοπή.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
45 occurrences
Matthieu
5- 6:19… ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσιν καὶ κλέπτουσιν·
- 6:20… καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν·
- 19:18… Τὸ Οὐ φονεύσεις, Οὐ μοιχεύσεις, Οὐ κλέψεις, Οὐ ψευδομαρτυρήσεις,
- 27:64… ἡμέρας, μήποτε ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ κλέψωσιν αὐτὸν καὶ εἴπωσιν τῷ λαῷ· Ἠγέρθη …
- 28:13… ὅτι Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν ἡμῶν κοιμωμένων·
Marc
1- 10:19… οἶδας· Μὴ φονεύσῃς, Μὴ μοιχεύσῃς, Μὴ κλέψῃς, Μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, Μὴ ἀποστερήσῃς, Τίμα τὸν …
Luc
1- 18:20… οἶδας· Μὴ μοιχεύσῃς, Μὴ φονεύσῃς, Μὴ κλέψῃς, Μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου …
Jean
1- 10:10… κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον …
Romains
3- 2:21… σεαυτὸν οὐ διδάσκεις; ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν κλέπτεις;
- 2:21… οὐ διδάσκεις; ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν κλέπτεις;
- 13:9… γάρ· Οὐ μοιχεύσεις, Οὐ φονεύσεις, Οὐ κλέψεις, Οὐκ ἐπιθυμήσεις, καὶ εἴ τις ἑτέρα …
Éphésiens
2- 4:28ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω, μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος …
- 4:28ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω, μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος ταῖς ἰδίαις …