κλῆσις
Nom · klisis (klêsis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κλῆσις, εως
(ἡ)
I
1 action d’appeler à soi,
Xén. Cyr.
3, 2, 14, Plat.
Conv. 172a ||
2 action d’invoquer :
τῶν θεῶν, Mén.
rhét. 9, 132 W., les dieux ;
abs. action d’appeler à son secours,
Pol. 2, 50, 7
||
3 action d’inviter, de
convier, invitation (à une fête, à un repas, etc.) Xén. Conv. 1, 7 ; DL. 4, 48 ; Plut. Per. 7 ||
4 assignation, citation
devant un tribunal, Xén. Hell. 1, 7, 13 ;
Dém. 640, 25 ;
Ar. Nub.
1189, etc.
||
5 convocation de citoyens,
d’où répartition par classes,
DH. 4, 18
(cf. lat.
classis) ||
II action de nommer,
d’où :
1 nom, dénomination,
Plat. Pol.
262d,
287e ||
2 désignation (de masculin
ou de féminin, en
parl. des noms) Arstt. Soph. el. 14, 4 ||
3 nominatif (p. opp. à αἱ πτώσεις, les
cas de la déclinaison) Arstt. An. pr. 1, 36, 7.
Étym.
καλέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
14 occurrences
Romains
1- 11:29ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ θεοῦ.
1 Corinthiens
2- 1:26Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν ὑμῶν, ἀδελφοί, ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ …
- 7:20ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει ᾗ ἐκλήθη ἐν ταύτῃ μενέτω.
Éphésiens
3- 1:18… ὑμᾶς τίς ἐστιν ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ, τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης …
- 4:1… δέσμιος ἐν κυρίῳ ἀξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε,
- 4:4… καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν·
Philippiens
1- 3:14… διώκω εἰς τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως τοῦ θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
2 Thessaloniciens
1- 1:11… περὶ ὑμῶν, ἵνα ὑμᾶς ἀξιώσῃ τῆς κλήσεως ὁ θεὸς ἡμῶν καὶ πληρώσῃ πᾶσαν …
2 Timothée
1- 1:9τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν …
Hébreux
1- 3:1Ὅθεν, ἀδελφοὶ ἅγιοι, κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι, κατανοήσατε τὸν ἀπόστολον καὶ …
2 Pierre
1- 1:10… μᾶλλον, ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι· ταῦτα γὰρ ποιοῦντες …