κοινωνός
Nom · kunônos (koïnônos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κοινωνός, ός,
όν :
1 qui participe à, qui
s’associe à, associé, compagnon : τινος, Eschl. Suppl. 343, etc. ; Eur. H.f. 584, etc. ; Plat. Leg. 6, 755 c,
etc. ; Xén.
Cyr. 7, 5, 71,
etc. ; τινι,
Eur. El.
637 ; περί
τινος, Plat. Leg. 810c, qui prend sa part de qqe ch. ; κ. τινί τινος, Xén.
Mem. 2, 6, 24,
qui partage qqe ch. avec qqn ; en mauv.
part, κ. τοῦ κακοῦ, Soph. Tr. 730, associé à (c. à d.
qui est cause d’) un malheur ; abs.
compagnon, Plat. Rsp. 333b, etc. ||
2 adj. κοινωνῷ ξίφει,
Eur. I.T.
1173, avec une épée complice, par un
meurtre commis de complicité.
Étym.
κοινός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
18 occurrences
Matthieu
1- 23:30… πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἤμεθα αὐτῶν κοινωνοὶ ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν·
Luc
1- 5:10… καὶ Ἰωάννην υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπεν πρὸς τὸν …
1 Corinthiens
2- 10:18… σάρκα· οὐχ οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσίν;
- 10:20… θεῷ θύουσιν, οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι.
2 Corinthiens
2- 1:7… βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν· εἰδότες ὅτι ὡς κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτως καὶ τῆς …
- 8:23εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός· εἴτε …
Philémon
1- 1:17Εἰ οὖν με ἔχεις κοινωνόν, προσλαβοῦ αὐτὸν ὡς ἐμέ.
Hébreux
1- 10:33… τε καὶ θλίψεσιν θεατριζόμενοι, τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες·
1 Pierre
1- 5:1… ὁ καὶ τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός,
2 Pierre
1- 1:4… δεδώρηται, ἵνα διὰ τούτων γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως, ἀποφυγόντες τῆς ἐν τῷ κόσμῳ …