κολοβόω
Verbe · kolovoô (koloboô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κολοϐόω-ῶ :
1 mutiler, tronquer,
Arstt. P.A.
3, 8 ; Pol.
1, 80, 13 ||
2 p.
suite, raccourcir, Arstt.
H.A. 1, 1, 20,
etc. ; en parl. du
temps, NT. Marc. 13, 20 ;
au pass. NT.
Matth. 24,
22.
Étym.
κολοϐός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗