κρανίον
Nom · kranion (kranion)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κρανίον, ου
(τὸ) [ᾱ]
1 crâne, Il. 8, 84 ; Pd. I. 4, 92 ; Eur. Rhes. 679 ; Plat. Euthyd. 299e, etc. ||
2 tête, Amphis (Ath. 295f).
Étym.
cf. κάρα.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Matthieu
1- 27:33… εἰς τόπον λεγόμενον Γολγοθᾶ, ὅ ἐστιν Κρανίου Τόπος λεγόμενος,
Marc
1- 15:22… τὸν Γολγοθᾶν τόπον, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον Κρανίου Τόπος.
Luc
1- 23:33… ἦλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, …
Jean
1- 19:17… τὸν σταυρὸν ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον Κρανίου Τόπον, ὃ λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθα,