κτήτωρ

Nom · ktitôr (ktêtôr)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

κτήτωρ, ορος (ὁ) qui possède, maître, DS. Exc. p. 599, 17 ; Anth. 7, 206 ; NT. Ap. 4, 34.
Étym. κτάομαι.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗