κτήτωρ
Nom · ktitôr (ktêtôr)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κτήτωρ, ορος
(ὁ) qui possède, maître, DS. Exc. p. 599, 17 ; Anth.
7, 206 ; NT.
Ap. 4, 34.
Étym.
κτάομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗