κυριότης
Nom · kuriotis (kuriotês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κυριότης, ητος
(ἡ) [ῡ]
autorité, souveraineté, au sens concret,
NT. Eph.
1, 21 ; Col.
1, 16.
Étym.
κύριος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Éphésiens
1- 1:21… ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον …
Colossiens
1- 1:16… καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα …
2 Pierre
1- 2:10… σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. Τολμηταί, αὐθάδεις, δόξας οὐ τρέμουσιν, …
Jude
1- 1:8… καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσιν, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσιν, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν.