κωφός
Adjectif · kôfos (kôfos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κωφός, ή, όν :
A litt. émoussé : βέλος
κωφόν, Il. 11,
390, trait émoussé, sans force (p. opp.
à ὀξύ) ; γέροντες κ. Ar. Ach. 681, vieillards dont
les sens sont émoussés ; γαῖα κ.
Il. 24, 54, la
terre insensible ||
B p.
suite :
I silencieux, qui
résonne sourdement : κύματι κωφῷ,
Il. 14, 16,
vague silencieuse (avant qu’elle ne se brise) ; en parl. de pers. muet, Oracl. (Hdt. 1, 47) ; en parl. de
personnages muets (sur la scène) Plut.
M. 337e, 791e ; particul. muet de stupeur, Luc. Demon. 1 ; fig. en parl. de sentiments : κ.
λήθη, Soph. fr.
595, l’oubli silencieux ||
II sourd, en parl. de pers. Hh.
Merc. 92 ;
Eschl. Sept.
202 ; Plat.
Leg. 932a, etc. ; en parl. de l’ouïe
elle-même, Antiph. (Ath. 450f) ; avec un gén.
κ. τῶν λεγομένων, Hpc. 121, 30, qui entend
mal ou n’entend pas ce qu’on dit ||
III p.-ê. sourd et muet, Hdt.
1, 34 (en parl. d’un
des fils de Crésus qualifié κωφός,
1, 34, ἄφωνος,
1, 85 et
διεφθαρμένος τὴν ἀκοήν, 1, 38) ||
IV qui a la vue faible,
Arstt. Physiogn.
3, 4 ||
V faible d’esprit,
inintelligent, sot, stupide ; Plat.
Tim. 75e ; ὁ πάντα κ., ὁ πάντ’ ἄϊδρις,
Soph. Aj.
911, qui ne comprend rien, qui ne
connaît rien ||
VI en
parl. de ch., sans valeur, c. à d.
1 sans fondement,
Soph. O.R.
290 ||
2 sans consistance ni
durée, DC. 38,
27 ||
3 qui n’a pas de
sens : κ. σκῶμμα, Plut. M. 712a, raillerie
insignifiante ||
4 difficile à comprendre,
inintelligible, obscur, Pol. 3, 36, 4 ; Plut.
M. 712a ||
Cp. -ότερος, Parœm. ;
sup. -ότατος,
Plut. M.
721e.
Étym.
Orig. incert., indo-europ. ou pré-grec ; cf. κηφήν, κεκαφηώς.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
27 occurrences
Matthieu
7- 9:32… δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον·
- 9:33καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες· Οὐδέποτε …
- 11:5… καὶ χωλοὶ περιπατοῦσιν, λεπροὶ καθαρίζονται καὶ κωφοὶ ἀκούουσιν, καὶ νεκροὶ ἐγείρονται καὶ πτωχοὶ …
- 12:22Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος τυφλὸς καὶ κωφός· καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν κωφὸν …
- 12:22… κωφός· καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν κωφὸν λαλεῖν καὶ βλέπειν.
- 15:30… αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ ἔχοντες μεθ’ ἑαυτῶν κωφούς, τυφλούς, χωλούς, κυλλούς, καὶ ἑτέρους πολλούς, …
- 15:31ὥστε τὸν ὄχλον θαυμάσαι βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας κυλλοὺς ὑγιεῖς καὶ χωλοὺς περιπατοῦντας …
Marc
3- 7:32καὶ φέρουσιν αὐτῷ κωφὸν καὶ μογιλάλον, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα …
- 7:37… λέγοντες· Καλῶς πάντα πεποίηκεν, καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν καὶ ἀλάλους λαλεῖν.
- 9:25… ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· Τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν πνεῦμα, ἐγὼ ἐπιτάσσω σοι, ἔξελθε ἐξ …
Luc
4- 1:22… αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς, καὶ διέμενεν κωφός.
- 7:22… τυφλοὶ ἀναβλέπουσιν, χωλοὶ περιπατοῦσιν, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ ἀκούουσιν, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται·
- 11:14Καὶ ἦν ἐκβάλλων δαιμόνιον κωφόν· ἐγένετο δὲ τοῦ δαιμονίου ἐξελθόντος ἐλάλησεν …
- 11:14… δὲ τοῦ δαιμονίου ἐξελθόντος ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι·