κόκκινος
Adjectif · kokkinos (kokkinos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κόκκινος, η, ον
[ῐ] d’un rouge écarlate, Plut. Fab. 15 ; NT. Hebr. 9, 19 ; τὰ κόκκινα, Arr.
Epict. 3, 22,
10, etc. vêtements écarlates.
Étym.
κόκκος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
49 occurrences
Matthieu
1- 27:28καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν χλαμύδα κοκκίνην περιέθηκαν αὐτῷ,
Hébreux
1- 9:19… τῶν μόσχων μετὰ ὕδατος καὶ ἐρίου κοκκίνου καὶ ὑσσώπου αὐτό τε τὸ βιβλίον …
Apocalypse
4- 17:3… καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ θηρίον κόκκινον, γέμοντα ὀνόματα βλασφημίας, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ …
- 17:4… ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ …
- 18:12… βυσσίνου καὶ πορφύρας καὶ σιρικοῦ καὶ κοκκίνου, καὶ πᾶν ξύλον θύϊνον καὶ πᾶν …
- 18:16… ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ …