λίθος

Nom · lithos (litos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

λίθος, ου (ὁ, ἡ, v. ci-dessous)
I pierre, particul. ὁ λ. (en ce sens ἡ λ. Od. 19, 496) pierre, substance, p. opp. au bois, aux métaux, etc. Il. 4, 510, etc. ; ξεστὸς λίθος, Phil. byz. pierre de taille ; ἀκρότομος λ. Phil. byz. pierre de taille à vive arête ; λ. ἔξωθεν τιθέμενος, Phil. byz. pierre employée en parement ; λίθον τινὰ ποιῆσαι ou θεῖναι, Il. 24, 611 ; Plat. Conv. 498c, faire de qqn un bloc de pierre, pétrifier qqn ; comme emblème de dureté, de cruauté : σοὶ δ’ αἰεὶ κραδίη στερεωτέρη ἐστὶ λίθοιο, Od. 23, 103, toujours ton cœur est plus dur qu’une pierre ||
II ὁ λ. (en ce sens ἡ λ. Il. 12, 287) pierre à lancer, particul. pierres que se lançaient les combattants, Il. 5, 308 ; 8, 327, etc. ; ou disque, palet, Od. 8, 190 ; fig. comme emblème de stupidité, Ar. Nub. 1202 ; Plat. Hipp. ma. 292d, Conv. 198b ; ὥσπερ λίθον ζῆν, Plat. Gorg. 494a, vivre comme une pierre ||
III à Athènes, pierres fixes servant à divers usages :
1 pierres sur lesquelles montait l’orateur dans la Pnyx (cf. βῆμα) Ar. Ach. 683, Pax 680, etc. ||
2 pierre de l’agora pour les proclamations des hérauts, Plut. Sol. 8 ||
3 autel sur l’agora, devant lequel les Thesmothètes prêtaient serment, Plut. Sol. 25 ||
IV pierre tombale, Call. Ep. 7, 1 ||
V pierre précieuse, Callix. (Ath. 202d) ; Jos. A.J. 12, 2, 4 ; Luc. Im. 11 ||
VI ἡ Μαγνῆτις λ. Eur. fr. 571 ; Ἡρακλεία, Plat. Ion 533d ; ou Λυδία, Soph. fr. 886 ; ou abs. λ. Arstt. Phys. 8, 10, 9, pierre de Magnésie, d’Hèraklès, de Lydie, c. à d. aimant ||
VII ἡ λ. Plat. Gorg. 486d, pierre de touche ||
VIII ἡ λ. pierre, calcul vésical, Arstt. H.A. 3, 15, 2 ||
IX ὁ λ. sorte de pion pour jouer, Thcr. Idyl. 6, 18 ; d’où prov. πάντα λίθον κινεῖν, Parœm. (v. κινέω) remuer tous ses pions, c. à d. employer tous les moyens ||
X au pl. οἱ λίθοι, Xén. Cyn. 5, 15, région rocailleuse ||
XI ὁ, qqf. ἡ λ. marbre ; λ. λευκός, Hdt. 4, 87 ou abs. λ. Hdt. 1, 164, marbre blanc ; Πάριος, Pd. N. 4, 81 ; Hdt. 3, 57 ; ou Παρία, Thcr. Idyl. 6, 38 ; Luc. Am. 13 ; Ταινάριος, Str. 367, marbre de Paros, du Ténare ||
E Dans les inscr. att. au sens de « pierre précieuse » λίθος fém. CIA. 2, 676, 9 (385/366 av. J.-C.) ; 713, 21 (pas av. 330 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 101, 23.
Étym. Étymol. inconnue.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

350 occurrences

  1. Matthieu

    11
  2. 3:9… ὅτι δύναται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.
  3. 4:3… εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται.
  4. 4:6… χειρῶν ἀροῦσίν σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.
  5. 7:9… αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον— μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ;
  6. 21:42… Ἰησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς· Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη …
  7. 21:44Καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται· ἐφ’ ὃν δ’ ἂν …
  8. 24:2… λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ καταλυθήσεται.
  9. 24:2… οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ καταλυθήσεται.
  10. 27:60… ἐλατόμησεν ἐν τῇ πέτρᾳ, καὶ προσκυλίσας λίθον μέγαν τῇ θύρᾳ τοῦ μνημείου ἀπῆλθεν.
  11. 27:66… πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας.
  12. 28:2… ἐξ οὐρανοῦ καὶ προσελθὼν ἀπεκύλισε τὸν λίθον καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ.
  13. Marc

    8
  14. 5:5… ὄρεσιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις.
  15. 12:10οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε· Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη …
  16. 13:1… τῶν μαθητῶν αὐτοῦ· Διδάσκαλε, ἴδε ποταποὶ λίθοι καὶ ποταπαὶ οἰκοδομαί.
  17. 13:2… μεγάλας οἰκοδομάς; οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ.
  18. 13:2… οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ.
  19. 15:46… ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισεν λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου.
  20. 16:3… πρὸς ἑαυτάς· Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;
  21. 16:4καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος, ἦν γὰρ μέγας σφόδρα.
  22. Luc

    14
  23. 3:8… ὅτι δύναται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.
  24. 4:3… υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ τῷ λίθῳ τούτῳ ἵνα γένηται ἄρτος.
  25. 4:11… χειρῶν ἀροῦσίν σε μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.
  26. 17:2λυσιτελεῖ αὐτῷ εἰ λίθος μυλικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ …
  27. 19:40… ὑμῖν, ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσουσιν, οἱ λίθοι κράξουσιν.
  28. 19:44… σου ἐν σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν λίθον ἐπὶ λίθον ἐν σοί, ἀνθ’ ὧν …
  29. 19:44… σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν λίθον ἐπὶ λίθον ἐν σοί, ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔγνως …
  30. 20:17… Τί οὖν ἐστιν τὸ γεγραμμένον τοῦτο· Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη …
  31. 20:18πᾶς ὁ πεσὼν ἐπ’ ἐκεῖνον τὸν λίθον συνθλασθήσεται· ἐφ’ ὃν δ’ ἂν πέσῃ, …
  32. 21:5… τινων λεγόντων περὶ τοῦ ἱεροῦ, ὅτι λίθοις καλοῖς καὶ ἀναθήμασιν κεκόσμηται εἶπεν·
  33. 21:6… ἐλεύσονται ἡμέραι ἐν αἷς οὐκ ἀφεθήσεται λίθος ἐπὶ λίθῳ ὃς οὐ καταλυθήσεται.