λαλέω

Verbe · laléô (laléô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

λαλέω-ῶ [ᾰ]
I propr. prononcer des sons inarticulés :
1 en parl. d’animaux, des singes et des chiens, p. opp. à φράζειν (λαλοῦσι μέν, φράζουσι δὲ οὔ, Plut. M. 909a) ; des cigales, Thcr. Idyl. 5, 34 ; des oiseaux, Mosch. 3, 47 ||
2 en parl. de sons : ἐν αὐλῷ λ. Thcr. Idyl. 20, 29 ; δι’ αὐλοῦ ἢ σάλπιγγος λ. Arstt. Aud. 19 ; μαγάδι (var. -ιν) λ. Anaxandr. (Ath. 182d) faire entendre des sons avec la flûte, la flûte ou la trompette, la harpe ||
3 en parl. de bruits ou de paroles répercutés, DC. 74, 21 ||
II p. suite, babiller, bavarder, p. opp. à λέγειν, Eup. (Plut. Alc. 13) ; λαλεῖς ἀμελήσας ἀποκρίνεσθαι, Plat. Euthyd. 287d, tu parles beaucoup et tu négliges de répondre ||
III p. ext. parler :
1 en gén. c. λέγειν, en parl. de l’homme, p. opp. aux animaux, Arstt. Probl. 11, 1 ; abs. ἐλάλησεν ὁ κωφός, NT. Matth. 9, 33, le muet parla ; λ. τι, Soph. Ph. 110 ; Ar. Ran. 761, etc. ; Plat. Ax. 366d ; Luc. V. auct. 3, dire qqe ch. ; λ. πρός τινα, Spt. Ex. 4, 30, parler à qqn ; τινι, Ar. Eq. 348, converser avec qqn ; περί τινος, Ar. Lys. 627 ; Phérécr. (Com. fr. 2, 253) ; ὑπέρ τινος, Posidipp. 4, 521 Mein. sur qqe ch. ; avec double rég. τί τινι, Ar. Lys. 138, dire qqe ch. à qqn ; fig. ζωγραφία λαλοῦσα, Sim. (Plut. M. 346f) peinture parlante, en parl. de la poésie, p. opp. à ποίησις σιωπῶσα, c. à d. la peinture ||
2 chanter, Mosch. 3, 113.
Étym. λάλος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

1424 occurrences

  1. Matthieu

    26
  2. 9:18Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς ἰδοὺ ἄρχων εἷς ἐλθὼν προσεκύνει …
  3. 9:33καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι …
  4. 10:19… ὑμᾶς, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί λαλήσητε· δοθήσεται γὰρ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ …
  5. 10:19… ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τί λαλήσητε·
  6. 10:20οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τοῦ πατρὸς ὑμῶν …
  7. 10:20… τὸ πνεῦμα τοῦ πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν.
  8. 12:22… καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν κωφὸν λαλεῖν καὶ βλέπειν.
  9. 12:34γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος …
  10. 12:34… τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ.
  11. 12:36… ὑμῖν ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ λαλήσουσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσιν περὶ αὐτοῦ λόγον …
  12. 12:46Ἔτι δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις ἰδοὺ ἡ μήτηρ καὶ …
  13. 12:46… ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω ζητοῦντες αὐτῷ λαλῆσαι.
  14. 12:47… ἀδελφοί σου ἔξω ἑστήκασιν, ζητοῦντές σοι λαλῆσαι.
  15. 13:3καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς λέγων· Ἰδοὺ …
  16. 13:10… εἶπαν αὐτῷ· Διὰ τί ἐν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς;
  17. 13:13διὰ τοῦτο ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσιν καὶ ἀκούοντες …
  18. 13:33Ἄλλην παραβολὴν ἐλάλησεν αὐτοῖς· Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν …
  19. 13:34Ταῦτα πάντα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις, …
  20. 13:34… τοῖς ὄχλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐδὲν ἐλάλει αὐτοῖς·
  21. 14:27εὐθὺς δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ …
  22. 15:31ὥστε τὸν ὄχλον θαυμάσαι βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας κυλλοὺς ὑγιεῖς καὶ χωλοὺς περιπατοῦντας καὶ …
  23. 17:5ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ …
  24. 23:1Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ
  25. 26:13… εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ, λαληθήσεται καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη εἰς μνημόσυνον …
  26. 26:47Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθεν …
  27. 28:18καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων· Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία …
  28. Marc

    21
  29. 1:34… δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλεν, καὶ οὐκ ἤφιεν λαλεῖν τὰ δαιμόνια, ὅτι ᾔδεισαν αὐτόν.
  30. 2:2… μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
  31. 2:7Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ; βλασφημεῖ· τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ …
  32. 4:33Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν·