μέλλω

Verbe · méllô (méllô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

μέλλω (impf. ἔμελλον, att. ἤμελλον, f. μελλήσω, ao. ἐμέλλησα, rar. ἠμέλλησα, pf. inus. ; le prés. et l’impf. seuls employés dans Hom., Pd. et les Trag. ; le fut. et l’ao. seul. chez les Att.)
I être sur le point de, avec un inf. prés., fut. ou ao. : οἶκόνδε νέεσθαι, Od. 6, 110, être sur le point de retourner dans sa patrie ; δῃώσειν τὴν γῆν, Thc. 2, 71, être sur le point de ravager le territoire ; τι παθεῖν, Xén. Cyr. 6, 1, 40, être sur le point de souffrir qqe ch. ; qqf. avec l’inf. s. e. : ὅ τι μέλλετε εὐθὺς πράττετε, Thc. 7, 15, ce que vous êtes sur le point de faire, ou ce que vous avez l’intention de faire, faites-le tout de suite ||
II p. suite :
1 être en situation de, être destiné à, devoir, avec un inf. prés. ou fut., en parl. des arrêts du destin : ἅ ῥ’ οὐ τελέεσθαι ἔμελλε, Il. 2, 36, choses qui ne devaient point s’accomplir ; καὶ γὰρ ἐγώ ποτ’ ἔμελλον ἐν ἀνδράσιν ὄλϐιος εἶναι, Od. 18, 138, car j’étais destiné à être heureux parmi les hommes ; de même, en prose att. avec l’idée d’un avenir ne dépendant pas entièrement de la volonté humaine : εἰ μέλλει πόλις εἶναι, Plat. Prot. 324e, si une cité doit exister ; en parl. de la volonté humaine : χρόνῳ ἔμελλέ σ’ ἀποφθίσαι, Soph. Aj. 1027, avec le temps il devait te faire périr ; en ce sens il équivaut qqf. à notre «il se peut que », « peut-être » : μέλλεις δὲ σὺ ἴδμεναι, Od. 4, 200, tu dois le savoir, peut-être le sais-tu ||
2 abs. être à venir, devoir arriver : abs. ἔμελλε, Soph. Ph. 446, cela devait être, cela était à prévoir ; cf. Soph. Ant. 458, O.C. 1635, etc. ; τὸ μέλλον ἔστω, Soph. Ph. 1254, que ce qui doit arriver s’accomplisse ; ὁ μέλλων χρόνος, le temps à venir, Pd. O. 10, 9 ; Eschl. Pr. 838 ; Plat. Theæt. 178e ; t. de gramm. le futur, Gramm. τὸ μέλλον, Pd. O. 2, 103, 102 ; Eschl. Pr. 211 ; Thc. 1, 138, l’avenir, le temps ou les choses à venir ; p. opp. à un avenir déterminé (τὸ ἐσόμενον) Arstt. Div. per somn. 2, 4 ||
III hésiter, différer, tarder : τί μέλλεις; Eschl. Pr. 36, cf. Eschl. Pers. 407, etc. ; Thc. 8, 78, etc., que tardes-tu ? avec μὴ οὐ : μ. μὴ οὐ, Soph. Aj. 540, tarder à, différer de ; au pass. τὰ ἰσχυρότατα ἐλπιζόμενα μέλλεται, Thc. 5, 111, vos plus fortes ressources sont des espérances dans l’avenir ; ὡς μὴ μέλλοιτο ἀλλὰ περαίνοιτο τὰ δέοντα, Xén. An. 3, 1, 47, pour que l’on achevât sans différer ce que l’on devait faire ||
E Impf. itér. μέλλεσκον, Thcr. Idyl. 25, 240 ; Mosch. 2, 109. L’augment ἠ- ne se trouve ni dans Homère ou les Tragiques, ni en prose dans Hérodote ; rar. chez les Att. Dans les inscr. att. impf. ἔμελλον, CIA. 2, add., 834, c, 28 (317/307 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 134, § 62, 3.
Étym. Étymol. incert.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

152 occurrences

  1. Matthieu

    9
  2. 2:13… ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ …
  3. 3:7… τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς;
  4. 11:14… θέλετε δέξασθαι, αὐτός ἐστιν Ἠλίας ὁ μέλλων ἔρχεσθαι.
  5. 12:32… τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.
  6. 16:27 μέλλει γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι …
  7. 17:12… οὕτως καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπ’ αὐτῶν.
  8. 17:22… τῇ Γαλιλαίᾳ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς …
  9. 20:22… δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ μέλλω πίνειν; λέγουσιν αὐτῷ· Δυνάμεθα.
  10. 24:6 μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων· …
  11. Marc

    2
  12. 10:32… τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν
  13. 13:4… ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ ταῦτα συντελεῖσθαι πάντα.
  14. Luc

    12
  15. 3:7… τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς;
  16. 7:2Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾶν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.
  17. 9:31… δόξῃ ἔλεγον τὴν ἔξοδον αὐτοῦ ἣν ἤμελλεν πληροῦν ἐν Ἰερουσαλήμ.
  18. 9:44… τούτους, ὁ γὰρ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων.
  19. 10:1… εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
  20. 13:9κἂν μὲν ποιήσῃ καρπὸν εἰς τὸ μέλλον— εἰ δὲ μήγε, ἐκκόψεις αὐτήν.
  21. 19:4… συκομορέαν ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλεν διέρχεσθαι.
  22. 19:11… αὐτὸν καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἀναφαίνεσθαι·
  23. 21:7… ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ ταῦτα γίνεσθαι;
  24. 21:36… ἵνα κατισχύσητε ἐκφυγεῖν ταῦτα πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι, καὶ σταθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ …
  25. 22:23… ἄρα εἴη ἐξ αὐτῶν ὁ τοῦτο μέλλων πράσσειν.
  26. 24:21… δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ· ἀλλά γε καὶ …
  27. Jean

    12
  28. 4:47… καταβῇ καὶ ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν, ἤμελλεν γὰρ ἀποθνῄσκειν.
  29. 6:6… πειράζων αὐτόν, αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν.
  30. 6:15Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν ἵνα ποιήσωσιν …
  31. 6:71… τὸν Ἰούδαν Σίμωνος Ἰσκαριώτου· οὗτος γὰρ ἔμελλεν παραδιδόναι αὐτόν, εἷς ἐκ τῶν δώδεκα.
  32. 7:35… οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς· Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; …
  33. 7:35… μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας;
  34. 7:39… δὲ εἶπεν περὶ τοῦ πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν· οὔπω …