μαθητεύω
Verbe · mathitévô (matêteuô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μαθητεύω [ᾰ]
1 être disciple de,
dat. Plut.
M. 837c ||
2 enseigner, instruire,
acc. NT.
Matth. 28,
19 ; au pass. recevoir des leçons,
NT. Matth.
13, 52.
Étym.
μαθητής.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Matthieu
3- 13:52… εἶπεν αὐτοῖς· Διὰ τοῦτο πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ὅμοιός ἐστιν …
- 27:57… Ἁριμαθαίας, τοὔνομα Ἰωσήφ, ὃς καὶ αὐτὸς ἐμαθητεύθη τῷ Ἰησοῦ·
- 28:19πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς …
Actes
1- 14:21Εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν ἐκείνην καὶ μαθητεύσαντες ἱκανοὺς ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Λύστραν καὶ …