μαστιγόω
Verbe · mastigoô (mastigoô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μαστιγόω-ῶ (pf. act. et
pass. inus.) [ῑ]
fouetter, Hdt. 1,
114 ; Xén. Cyr. 1, 4, 13 ;
Plat. Leg.
845a,
etc. ; Lys.
93, 25 ; Eschn.
49, 20 ||
E Act. prés. inf. dor. μαστιγῶν, Epich.
fr. 19, 12 Ahrens. Fut. pass. μαστιγωθήσομαι,
Spt. Ex.
5, 14. Moy.
fut. μαστιγώσομαι au sens pass.
Plat. Rsp.
361e.
Étym.
μάστιξ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
37 occurrences
Matthieu
3- 10:17… συνέδρια, καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς·
- 20:19… τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ ἐμπαῖξαι καὶ μαστιγῶσαι καὶ σταυρῶσαι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ …
- 23:34… ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε …
Marc
1- 10:34… ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποκτενοῦσιν, καὶ μετὰ τρεῖς …
Luc
1- 18:33καὶ μαστιγώσαντες ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ …
Jean
1- 19:1… ἔλαβεν ὁ Πιλᾶτος τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐμαστίγωσεν.
Hébreux
1- 12:6ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.