μεσίτης
Nom · mésitis (mésitês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μεσίτης, ου
(ὁ)
[ῑ]
1 intermédiaire,
DS. 4, 54 ;
NT. Gal.
3, 19 ; Hebr.
9, 15 ||
2 arbitre, médiateur, qui
intercède, Pol. 28,
15, 8 ; Spt. Job 9, 33 ; NT. 1 Tim. 2, 6.
Étym.
μέσος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Galates
2- 3:19… ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι’ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου·
- 3:20ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ θεὸς …
1 Timothée
1- 2:5εἷς γὰρ θεός, εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς,
Hébreux
3- 8:6… λειτουργίας, ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστιν διαθήκης μεσίτης, ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται.
- 9:15Καὶ διὰ τοῦτο διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν, ὅπως θανάτου γενομένου εἰς ἀπολύτρωσιν …
- 12:24καὶ διαθήκης νέας μεσίτῃ Ἰησοῦ, καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον λαλοῦντι …