μεστός

μεστός, ή, όν, plein, rempli, abs. Ar. Eq. 814, etc. ; avec le gén. νεφέλας ὕδατος μεστάς, Ar. Nub. 382, nuages pleins d’eau ; οἰκίαν χρημάτων μεστὴν ποιῆσαι, Ar. Pl. 223, remplir la maison d’argent ; fig. μ. ἐλπίδων ἀγαθῶν, Xén. Hell. 3, 4, 18 ; σπουδῆς μ. Xén. Conv. 1, 13, plein de bonnes espérances, d’ardeur ; ὑποψίας καὶ δείματος μ. Plat. Rsp. 330e, plein de défiance et de crainte ; avec un part. μεστὸς ἦ θυμούμενος, Soph. O.C. 768, j’étais rassasié de ma douleur ; μεστὸς ἐγένετο ἀγανακτῶν, Dém. 1175, 4, il fut rempli d’indignation ; rar. avec un acc. μεστὸς ὢν τὸν θυμόν, Plut. Alex. 13, rempli de colère.