μοιχάομαι
Verbe · mukhaomé (moïkaomaï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μοιχάομαι-ῶμαι, commettre un adultère,
en parl. de l’homme et de la femme,
Spt. Jer.
3, 8 ; 5, 7 ;
NT. Matth.
5, 32 ; Marc.
10, 11.
Étym.
μοιχός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
14 occurrences
Matthieu
3- 5:32… μοιχευθῆναι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ μοιχᾶται.
- 19:9… μὴ ἐπὶ πορνείᾳ καὶ γαμήσῃ ἄλλην μοιχᾶται καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας μοιχᾶται.
- 19:9… ἄλλην μοιχᾶται καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας μοιχᾶται.
Marc
2- 10:11… τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν,
- 10:12… ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα αὐτῆς γαμήσῃ ἄλλον μοιχᾶται.