μοιχαλίς
Adjectif · mukhalis (moïkalis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μοιχαλίς, ίδος
(ἡ)
[ᾰῐδ]
1 femme adultère,
NT. Matth.
12, 39 ; 16,
4 ; Jac. 4,
4, etc. ||
2 le crime d’adultère,
NT. 2 Petr.
2, 14.
Étym.
μοιχός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
14 occurrences
Matthieu
2- 12:39… ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται …
- 16:4Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται …
Marc
1- 8:38… λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ …
Romains
2- 7:3ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ· ἐὰν …
- 7:3… τοῦ νόμου, τοῦ μὴ εἶναι αὐτὴν μοιχαλίδα γενομένην ἀνδρὶ ἑτέρῳ.
Jacques
1- 4:4 μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ …
2 Pierre
1- 2:14ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, …