νήφω
Verbe · nifô (nêfô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
νήφω (f.
νήψω, ao.
ἔνηψα)
1 être sobre, particul. s’abstenir de vin, Soph. O.C. 100 ; Dém. 538, 17, etc. ;
p. opp. à μεθύω, Thgn. 478 ; Plat. Leg. 640d, etc. ; fig. en parl. de l’homme chaste ou
tempérant, Xén. Conv. 8, 21 ||
2 fig. c. à d. être vigilant,
sage, prudent, Epich. (Luc. Herm. 47) ; joint à πεπνυμένος, Plut.
M. 334c ; à προμηθής, Hdn 2, 15, 1 ||
E Prés. impér. dor. νᾶφε,
Epich. l. c. ;
part. dat. pl. poét. νήφοσι, Thgn. 482, 627 ; fut. réc.
νήψω, Lib.
1, 596.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
1 Thessaloniciens
2- 5:6… ὡς οἱ λοιποί, ἀλλὰ γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν.
- 5:8ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες νήφωμεν, ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης καὶ …
2 Timothée
1- 4:5σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσιν, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, …
1 Pierre
3- 1:13… ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν, νήφοντες τελείως, ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν …
- 4:7… τὸ τέλος ἤγγικεν. σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς προσευχάς·
- 5:8 νήψατε, γρηγορήσατε. ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς …