νότος
Nom · notos (notos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
νότος, ου
(ὁ)
1 vent du sud,
c. à d. de la pluie, Il. 2, 145, 395 ;
3, 10 ; 11,
306 ; Od. 5,
295, 331 ; Hdt. 2, 25, etc. ; Soph. Ant. 335, etc. ; Arstt. Mund. 4 ||
2 région du sud,
Hdt. 6, 139 ;
Thc. 3, 6 ;
Plat. Criti.
112c,
118b.
Étym.
p.-ê. pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
94 occurrences
Matthieu
1- 12:42βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς …
Luc
3- 11:31βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν …
- 12:55καὶ ὅταν νότον πνέοντα, λέγετε ὅτι Καύσων ἔσται, καὶ …
- 13:29… καὶ δυσμῶν καὶ ἀπὸ βορρᾶ καὶ νότου καὶ ἀνακλιθήσονται ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ …
Actes
2- 27:13Ὑποπνεύσαντος δὲ νότου δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι ἄραντες ἆσσον …
- 28:13… Ῥήγιον. καὶ μετὰ μίαν ἡμέραν ἐπιγενομένου νότου δευτεραῖοι ἤλθομεν εἰς Ποτιόλους,
Apocalypse
1- 21:13… ἀπὸ βορρᾶ πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ νότου πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ δυσμῶν πυλῶνες …