ξένος

Adjectif · ksénos (ksénos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ξένος, η, ον :
I adj. :
1 étranger, qui n’est pas du pays, en parl. de pers. Il. 24, 202 ; Od. 7, 32 ; en parl. de choses : ξείνα γαῖα, Pd. P. 4, 210 ; ξ. χθών, Eur. Hec. 480 ; ξ. γαῖα, Soph. O.C. 1256 ; abs. ἡ ξένη, Soph. Ph. 135 ; Xén. Lac. 14, 4, la terre étrangère ; ἐν ξέναισι χερσί, Soph. El. 1141, dans les mains des étrangers ; ξένον πόδα θεῖναι, Eur. Suppl. 171, aller à l’étranger ; ξένοι πόλεμοι, Hdn 1, 1, 5, guerres étrangères, p. opp. à ἐμφύλιοι ||
2 étranger à une chose, qui ne connaît pas qqe chose, avec le gén. Soph. O.C. 218 ||
3 étrange, insolite, étonnant, surprenant, Eschl. Pr. 690 ; Luc. Char. 13 ; NT. 1 Petr. 4, 12, 21, 42 ; Od. 8, 166, 208 ; 14, 53 ; avec le dat. Hdt. 1, 20, 22 ; Thc. 2, 13 ; avec le gén. en prose att. Xén. An. 2, 4, 15 ||
II subst. ὁ ξένος :
1 l’hôte, avec lequel on s’engageait à une hospitalité réciproque pour soi-même et ses descendants, par des présents et des pratiques religieuses sous la protection de Ζεὺς ξένιος, Od. 1, 187, 313 ; d’où les locut. ξεῖνος πατρώϊος, Il. 6, 215 ; ξ. πατρῷος, Eur. Hec. 19, 26 ; ξ. παλαιός, Od. 17, 522 ; Soph. Tr. 262, hôte des ancêtres ; p. opp. à ξεινοδόκος, Od. 8, 543 ; 15, 55 ; en parl. du maître de maison, Il. 15, 532 ||
2 en gén. étranger auquel on accordait l’hospitalité, Od. 6, 207 ; 15, 58 ; d’où étranger, en gén. p. opp. à ἔνδημος, Hés. O. 223 ; à ἀστός, Soph. O.C. 13 ; Thc. 6, 16 ; à πολίτης, Eschl. Sept. 924 ; Plat. Gorg. 473d ; joint à μέτοικος, Thc. 4, 90 ; Plut. M. 607a ||
E Fém. ξένος, Eur. Suppl. 94, etc. ; éol. ξέννος, Thcr. Idyl. 28, 6 ; 30, 17 ; ion. ξεῖνος, Hdt. ll. cc.
Étym. p.-ê. pré-grec.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

34 occurrences

  1. Matthieu

    5
  2. 25:35… μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με,
  3. 25:38πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν;
  4. 25:43 ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς …
  5. 25:44… σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν …
  6. 27:7… Ἀγρὸν τοῦ Κεραμέως εἰς ταφὴν τοῖς ξένοις.
  7. Actes

    2
  8. 17:18… ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν; οἱ δέ· Ξένων δαιμονίων δοκεῖ καταγγελεὺς εἶναι· ὅτι τὸν …
  9. 17:21Ἀθηναῖοι δὲ πάντες καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ξένοι εἰς οὐδὲν ἕτερον ηὐκαίρουν ἢ λέγειν …
  10. Romains

    1
  11. 16:23ἀσπάζεται ὑμᾶς Γάϊος ὁ ξένος μου καὶ ὅλης τῆς ἐκκλησίας. ἀσπάζεται …
  12. Éphésiens

    2
  13. 2:12… ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ …
  14. 2:19ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ ἐστὲ συμπολῖται τῶν …
  15. Hébreux

    2
  16. 11:13… ἰδόντες καὶ ἀσπασάμενοι, καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καὶ παρεπίδημοί εἰσιν ἐπὶ τῆς γῆς.
  17. 13:9διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι …
  18. 1 Pierre

    1
  19. 4:12… πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος,
  20. 3 Jean

    1
  21. 1:5… ἐργάσῃ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τοῦτο ξένους,