πάροικος
Adjectif · parukos (paroïkos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πάρ·οικος, ος, ον ;
qui demeure auprès, d’où :
1 voisin de, gén. Eschl. Pers. 869 ; Soph. Ant. 1155 ; dat. Diog. (Ath. 636a); Thc. 3, 113 ; abs. voisin, Sapph.
80 ; Soph.
fr. 446 ; Arstt. Rhet. 2, 21, 1 ||
2 qui concerne un
voisin : π. πόλεμος, Hdt. 7, 235, guerre avec
des peuples voisins ||
3 étranger, Spt. Gen. 15, 3, etc. ; particul. étranger domicilié dans une ville
ou dans un pays sans droits politiques,
DL. 1, 8, 2 ;
Spt. Lev.
22, 10 ; NT.
Ap. 7, 6,
29.
Étym.
π. οἰκέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
34 occurrences
Actes
2- 7:6… θεὸς ὅτι ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ …
- 7:29… ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ, καὶ ἐγένετο πάροικος ἐν γῇ Μαδιάμ, οὗ ἐγέννησεν υἱοὺς …
Éphésiens
1- 2:19ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ ἐστὲ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ …
1 Pierre
1- 2:11Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, …