πανουργία
Nom · panourgia (panourgia)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πανουργία, ας
(ἡ) [ᾰν]
aptitude à tout faire, d’où :
1 en b.
part, habileté, sagesse, Spt.
Prov. 1, 4 ;
Bas. 3, 409
Migne ||
2 fourberie, méchanceté,
Eschl. Sept.
603 ; Soph.
Ph. 408 ;
Plat. Leg.
747c,
etc. ; au plur.
Soph. Ant.
300 ; Ar.
Eq. 684,
etc. ; en parl.
d’animaux, Arstt. H.A. 8, 1, 2, etc.
Étym.
πανοῦργος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
13 occurrences
Luc
1- 20:23κατανοήσας δὲ αὐτῶν τὴν πανουργίαν εἶπεν πρὸς αὐτούς·
1 Corinthiens
1- 3:19… Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν·
2 Corinthiens
2- 4:2… κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, …
- 11:3… ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὕαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ, φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ …
Éphésiens
1- 4:14… ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης,