πανταχοῦ
Adverbe · pantakhou (pantakou)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πανταχοῦ [τᾰ]
adv.
I partout, en tout
lieu :
1 sans
mouv. Thc. 4,
108 ; Soph. Aj. 1252 ; ἄλλοθι π. Plat. Charm. 160a, partout ailleurs ; avec le
gén. π. τῆς γῆς, Plat. Phæd. 111a, sur tous les points
de la terre ||
2 avec
mouv. (sel. d’autres πανταχοῖ) Eur. I.T. 68 ; Ar. Lys. 1230 ||
II p.
suite, absolument, Plat.
Rsp. 503a ; οὐ π. Plat. Parm. 128b, pas du tout.
Étym.
π. -χου.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
10 occurrences
Marc
2- 1:28καὶ ἐξῆλθεν ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εὐθὺς πανταχοῦ εἰς ὅλην τὴν περίχωρον τῆς Γαλιλαίας.
- 16:20ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον …
Luc
1- 9:6… κατὰ τὰς κώμας εὐαγγελιζόμενοι καὶ θεραπεύοντες πανταχοῦ.
Actes
3- 17:30… τὰ νῦν παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πάντας πανταχοῦ μετανοεῖν,
- 24:3πάντῃ τε καὶ πανταχοῦ ἀποδεχόμεθα, κράτιστε Φῆλιξ, μετὰ πάσης εὐχαριστίας.
- 28:22… αἱρέσεως ταύτης γνωστὸν ἡμῖν ἐστιν ὅτι πανταχοῦ ἀντιλέγεται.
1 Corinthiens
1- 4:17… μου τὰς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ διδάσκω.