παντοκράτωρ
Nom · pantokratôr (pantokratôr)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
παντο·κράτωρ, gén.
ορος (ὁ, ἡ)
[ᾰτ] tout-puissant, Anth. App. 282 ; Spt. 2 Reg. 5, 10 ;
2, 7, 25 ; Job
5, 17, etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
191 occurrences
2 Corinthiens
1- 6:18… εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει κύριος παντοκράτωρ.
Apocalypse
9- 1:8… ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ.
- 4:8… ἅγιος ἅγιος κύριος, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ, ὁ ἦν καὶ ὁ ὢν καὶ …
- 11:17… Εὐχαριστοῦμέν σοι, κύριε, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὅτι …
- 15:3… ἔργα σου, κύριε, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ· δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου, …
- 16:7… λέγοντος· Ναί, κύριε, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ, ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις σου.
- 16:14… ἡμέρας τῆς μεγάλης τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος—
- 19:6… ὅτι ἐβασίλευσεν κύριος, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ.
- 19:15… θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.
- 21:22… ὁ γὰρ κύριος, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ, ναὸς αὐτῆς ἐστιν, καὶ τὸ ἀρνίον.