Concordance

παραβάτης

Nom · paravatis (parabatês)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

παραϐάτης, ου (ὁ) [ϐᾰ]
I qui s’avance à côté, particul. :
1 guerrier qui se tient à côté du conducteur sur le char de combat pour combattre du haut de ce char, Il. 23, 132 ; Xén. Cyr. 7, 1, 29 ; Str. 709 ; DS. 5, 29, etc. ||
2 soldat d’infanterie légère mêlé à la cavalerie, Plut. Æmil. 12 ||
II violateur, contempteur, Eschl. Eum. 553 ; Polém. (Macr. Sat. 5, 19) ; NT. Rom. 2, 25, etc. ||
E Poét. παραιϐάτης, Il. l.c. ; Eur. Suppl. 677 ; dor. poét. παρϐάτας [ϐᾰᾱ] Eschl. l.c.
Étym. παραϐαίνω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

5 occurrences

  1. Romains

    2
  2. 2:25… ὠφελεῖ ἐὰν νόμον πράσσῃς· ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ᾖς, ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία …
  3. 2:27… σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου.

  4. Galates

    1
  5. 2:18… γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνιστάνω.

  6. Jacques

    2
  7. 2:9… ἐργάζεσθε, ἐλεγχόμενοι ὑπὸ τοῦ νόμου ὡς παραβάται.
  8. 2:11… δὲ οὐ μοιχεύεις φονεύεις δέ, γέγονας παραβάτης νόμου.