παραγίνομαι

παρα·γίγνομαι, ion. ou anc. att. παρα·γίνομαι [ῑ] (fut. <span data-linked-self>παραγενήσομαι, ao. 2 <span data-linked-self>παρεγενόμην) Hdt. 8, 109, j’ai été témoin de beaucoup de faits (semblables) ; Σοφοκλεῖ <span data-linked-self>παρεγενόμην ἐρωτωμένῳ, Plat. Rsp. 329b, j’étais présent quand on demanda à Sophocle ; avec le double dat. de la pers. et de la chose : καί <span data-linked-entries="spheis,sphin">σφιν <span data-linked-self>παρεγίγνετο δαιτί, Od. 17, 173, et il était présent à leur repas || Thc. 3, 54, qqn dans un combat ; avec le dat. de la pers. seul. Hés. Th. 429, 432, 436 ; Hdt. 3, 32, etc. ; avec <span data-linked-entries="eis_(1),en">ἐν et le dat. Xén. An. 1, 7, 12 ; Plat. Conv. 172b, etc. || <span data-linked-entries="naus,nêes">νῆες, Hdt. 6, 95, les navires survinrent ; cf. Xén. Cyr. 8, 1, 1 ; avec le dat. <span data-linked-self>παρεγένετο ὁ Ἱππίας <span data-linked-entries="ho_(1),tis_(1),tis_(2),tô_(3)">τῷ Σωκράτει λέγοντι, Xén. Mem. 4, 4, 5, Hippias survint comme Socrate disait ; avec εἰς et l’acc. Hdt. 2, 4 ; Pol. 3, 8, 11 || Hdt. Thc. ll.cc.