παροξύνομαι

Verbe · paroksunomé (paroksunomaï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

Notice à la forme παροξύνω.

παρ·οξύνω [ῡ]
I aiguiser contre, fig. c. à d.
1 exciter, acc. Xén. Cyr. 6, 2, 5, etc. ; τινὰ ἐπί τι, Isocr. 82c, etc. ; Plut. Them. 13 ; πρός τι, Pol. 2, 22, 2 ; ἔς τι, Hdn 5, 1, 6, qqn à qqe ch. ; avec un inf. Isocr. 240b ; Plut. M. 1126d, etc. ; au pass. Pol. 1, 14, 1 ; DS. 19, 18, etc., à faire qqe ch. ||
2 particul. irriter, mettre en colère, Dém. 403, 1, etc. ; au pass. être irrité, Thc. 6, 56 ; Dém. 70, 14, etc. ; κατά τινος, Plut. Them. 31 ; Luc. Abd. 6, etc. ; τινί, Lycurg. 158, 39 ; DS. Exc. 556, 76, exciter contre qqn ||
3 t. de méd. exacerber ; au pass. s’exacerber, Hpc. V. med. 10 ||
II marquer la pénultième d’un accent aigu, Ath. 323c, 484f.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

53 occurrences

  1. Actes

    1
  2. 17:16… ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου, παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ θεωροῦντος …
  3. 1 Corinthiens

    1
  4. 13:5… ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,