παροργίζω

Verbe · parorgizô (parorgidzô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

παρ·οργίζω (f. att. ιῶ) irriter, Spt. 3 Reg. 16, 33, etc. ; NT. Rom. 10, 19, etc. ; au pass. être irrité ou s’irriter, Th. H.P. 9, 16, 6 ; Str. 923 ; πρός τινα, Dém. 805, 19, contre qqn.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

57 occurrences

  1. Romains

    1
  2. 10:19… ἐπ’ οὐκ ἔθνει, ἐπ’ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς.
  3. Éphésiens

    1
  4. 6:4Καὶ οἱ πατέρες, μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλὰ ἐκτρέφετε αὐτὰ …