Concordance

πατρίς

Nom · patris (patris)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

πατρίς, ίδος [ῐδ]
1 adj. f. des ancêtres, p. suite, de la patrie, Eschl. Sept. 585 ; Soph. O.R. 641 ; Eur. Ph. 287 ||
2 subst. ἡ π. (s. e. γῆ ou χώρα) Il. 5, 213 ; Od. 4, 586 ; 9, 34, etc. ; Eschl. Pers. 403 ; Thc. 6, 69, terre des ancêtres, patrie ; au plur. Plat. Pol. 308a ; Dém. 324, 20 ; 327, 10.
Étym. πατήρ.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

32 occurrences

  1. Matthieu

    2
  2. 13:54καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ …
  3. 13:57… προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

  4. Marc

    2
  5. 6:1… ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἔρχεται εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ …
  6. 6:4… προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς συγγενεῦσιν αὐτοῦ …

  7. Luc

    2
  8. 4:23… Καφαρναοὺμ ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου.
  9. 4:24… οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ.

  10. Jean

    1
  11. 4:44… ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει.

  12. Hébreux

    1
  13. 11:14οἱ γὰρ τοιαῦτα λέγοντες ἐμφανίζουσιν ὅτι πατρίδα ἐπιζητοῦσιν.