Concordance

πειθαρχέω

Verbe · pitharkhéô (péïtarkéô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

πειθαρχέω-ῶ, obéir aux magistrats ou aux lois, d’où en gén. obéir à, dat. Soph. Tr. 1178 ; Ar. Eccl. 762 ; Xén. Mem. 3, 5, 19 ; Plat. Rsp. 538d ; Isocr. 29c ; Arstt. Pol. 4, 11, 4 ; abs. Arstt. Pol. 3, 15, 14 ||
Moy. m. sign. abs. Hdt. 6, 91 ||
E Moy. inf. prés. πειθαρχέεσθαι, Hdt. l. c.
Étym. πείθαρχος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

6 occurrences

  1. Actes

    3
  2. 5:29… δὲ Πέτρος καὶ οἱ ἀπόστολοι εἶπαν· Πειθαρχεῖν δεῖ θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις.
  3. 5:32… ἅγιον ὃ ἔδωκεν ὁ θεὸς τοῖς πειθαρχοῦσιν αὐτῷ.
  4. 27:21… αὐτῶν εἶπεν· Ἔδει μέν, ὦ ἄνδρες, πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης …

  5. Tite

    1
  6. 3:1Ὑπομίμνῃσκε αὐτοὺς ἀρχαῖς ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι πειθαρχεῖν, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι,