πεινάω

Verbe · pinaô (péïnaô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

πεινάω-ῶ, -ῇς, ῇ, inf. -ῆν (impf. ἐπείνων, f. πεινήσω, réc. πεινάσω ; ao. ἐπείνησα, réc. ἐπείνασα ; pf. πεπείνηκα)
I avoir faim, être affamé, Il. 16, 758 ; 18, 162 ; Soph. fr. 199 ; en parl. de pers. Ar. Eq. 1270, etc. ; Xén. Cyr. 1, 2, 11 ; Plat. Gorg. 517d, etc. ; d’animaux, Il. 3, 25, etc. ; de choses (la terre, etc.) Th. H.P. 8, 6, 2, avec un gén. avoir faim de, Od. 20, 137 ||
II fig.
1 avoir faim de, c. à d. être avide de, avoir le désir de, gén. Xén. Conv. 4, 36 ; Cyr. 8, 3, 39 ; Plat. Leg. 837c ; Plut. M. 1100b ; avec l’acc. NT. Matth. 5, 6, etc. ||
2 manquer de, avoir besoin de, gén. Plat. Rsp. 521a ||
E Part. prés. πεινάων [ᾱ] Il. 3, 25 ; 16, 758 ; 18, 162. Les contract. de -αε- sont en -η- ; (πεινῇς, -ῇ, inf. -ῆν, etc.). Prés. ind. 3 pl. dor. πεινῶντι, Xén. Hell. 1, 1, 23 ; inf. épq. πεινήμεναι, Od. 20, 137 ; inf. réc. πεινᾶν, Plut. Arist. 25 ; part. dat. sg. dor. πεινᾶντι, Thcr. Idyl. 15, 148 ; acc. épq. πεινώοντα, Opp. H. 5, 50. Fut. réc. πεινάσω [ᾱ] Spt. Esaï. 5, 27 ; ao. réc. ἐπείνασα [νᾱ] Ps.-Callisth. 3, 6 ; Anth. 11, 402 ; Es. 62 Halm.
Étym. πεῖνα.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

72 occurrences

  1. Matthieu

    9
  2. 4:2… ἡμέρας τεσσεράκοντα καὶ νύκτας τεσσεράκοντα ὕστερον ἐπείνασεν.
  3. 5:6μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ …
  4. 12:1… τῶν σπορίμων· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν.
  5. 12:3… Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ ὅτε ἐπείνασεν καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ;
  6. 21:18Πρωῒ δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασεν.
  7. 25:35 ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα …
  8. 25:37… δίκαιοι λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν;
  9. 25:42 ἐπείνασα γὰρ καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, …
  10. 25:44… αὐτοὶ λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν …
  11. Marc

    2
  12. 2:25… ἐποίησεν Δαυὶδ ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ;
  13. 11:12… τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασεν.
  14. Luc

    5
  15. 1:53 πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς.
  16. 4:2… ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ συντελεσθεισῶν αὐτῶν ἐπείνασεν.
  17. 6:3… τοῦτο ἀνέγνωτε ὃ ἐποίησεν Δαυὶδ ὁπότε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ ὄντες;
  18. 6:21μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. μακάριοι οἱ κλαίοντες …
  19. 6:25οὐαὶ ὑμῖν, οἱ ἐμπεπλησμένοι νῦν, ὅτι πεινάσετε. οὐαί, οἱ γελῶντες νῦν, ὅτι πενθήσετε …
  20. Jean

    1
  21. 6:35… ὁ ἐρχόμενος πρὸς ἐμὲ οὐ μὴ πεινάσῃ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ …
  22. Romains

    1
  23. 12:20ἀλλὰ ἐὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν· ἐὰν …
  24. 1 Corinthiens

    3
  25. 4:11ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνιτεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα …
  26. 11:21… ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθύει.
  27. 11:34εἴ τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω, ἵνα μὴ εἰς …
  28. Philippiens

    1
  29. 4:12… ἐν πᾶσιν μεμύημαι, καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν, καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι·
  30. Apocalypse

    1
  31. 7:16οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδὲ μὴ …