πεντακισχίλιοι
Adjectif · péntakiskhiliu (péntakiskilioï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πεντακισ·χίλιοι, αι,
α [ᾰχῑ] cinq mille, Hdt. 1, 194 ; Plat. Leg. 738a ; sg. πεντακισχιλία ἀσπίς,
Luc. D. mer.
9, 4, troupe de 5 000 boucliers ;
ἵππος, Spt.
1 Macc. 4, 28,
troupe de 5 000 cavaliers.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
27 occurrences
Matthieu
2- 14:21οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.
- 16:9… οὐδὲ μνημονεύετε τοὺς πέντε ἄρτους τῶν πεντακισχιλίων καὶ πόσους κοφίνους ἐλάβετε;
Marc
2- 6:44καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες τοὺς ἄρτους πεντακισχίλιοι ἄνδρες.
- 8:19… τοὺς πέντε ἄρτους ἔκλασα εἰς τοὺς πεντακισχιλίους, πόσους κοφίνους κλασμάτων πλήρεις ἤρατε; λέγουσιν …
Luc
1- 9:14ἦσαν γὰρ ὡσεὶ ἄνδρες πεντακισχίλιοι. εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· …
Jean
1- 6:10… οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡς πεντακισχίλιοι.