πλουτέω
Verbe · ploutéô (ploutéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πλουτέω-ῶ :
1 être riche, Hés. O. 311 ; Hdt. 1, 32, etc. ; Att.
etc. ; πλ. πλοῦτον
ὑπερμεγέθη, Luc. Tim. 48, avoir une immense
fortune ; τινος, Eschl. fr. 239 ;
Xén. An.
7, 7, 28, etc. ; ou τινι, Eur. Hel. 756 ; Xén. Ath. 2, 11, être riche en
qqe ch. ||
2 devenir riche,
s’enrichir, Thgn. 663 ; Lys. 151, 4 ||
E Part. prés. acc. sg. ion. πλουτεῦντα, Hés.
l. c.
Étym.
πλοῦτος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
25 occurrences
Luc
2- 1:53πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς.
- 12:21… θησαυρίζων ἑαυτῷ καὶ μὴ εἰς θεὸν πλουτῶν.
Romains
1- 10:12… Ἕλληνος, ὁ γὰρ αὐτὸς κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν·
1 Corinthiens
1- 4:8Ἤδη κεκορεσμένοι ἐστέ, ἤδη ἐπλουτήσατε, χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε· καὶ ὄφελόν γε …
2 Corinthiens
1- 8:9… ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε.
1 Timothée
2- 6:9οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ …
- 6:18ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς,
Apocalypse
5- 3:17ὅτι λέγεις ὅτι Πλούσιός εἰμι καὶ πεπλούτηκα καὶ οὐδὲν χρείαν ἔχω, καὶ οὐκ …
- 3:18… ἐμοῦ χρυσίον πεπυρωμένον ἐκ πυρὸς ἵνα πλουτήσῃς, καὶ ἱμάτια λευκὰ ἵνα περιβάλῃ καὶ …
- 18:3… ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν.
- 18:15οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ’ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ …
- 18:19… ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἐν …