πνεῦμα
Nom · pnévma (pneuma)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πνεῦμα, ατος
(τὸ) souffle,
d’où :
I souffle du vent,
Hdt. 7, 61,
etc. ; d’où vent, Eschl. Pers. 110 ; Thc. 2, 97 ; Xén. Hell. 6, 2, 27, etc. ;
au plur. Eschl.
Pr. 1086 ;
Soph. Aj.
674 ; Plat.
Crat. 410c, etc. ; fig. vent de la
fortune, souffle de la prospérité, etc.
Eur. I.T.
1317, H.f.
216, etc. ; particul. souffle de la faveur (cf. lat. aura) Eschl. Suppl. 29 ||
II souffle :
1 en
gén. ἄνθρωπός ἐστι πν. καὶ σκιὰ
μόνον, Soph. fr. 13, l’homme n’est qu’un souffle et une ombre ;
cf. Plat.
Phæd. 70a ||
2 expiration de l’air
aspiré, haleine, Eschl. Eum. 568 ; Arstt. H.A. 1, 11 ; p. suite,
αὐλῶν πν. Eur.
Bacch. 128,
souffle de flûtes ; cri, Eur. El. 749 ||
3 respiration, souffle de
vie, en parl. des hommes, Eschl. Sept. 981, etc. ; Eur.
Tr. 751,
etc. ; Thc. 2,
49 ; Plat. Tim. 91c ; en parl. des animaux,
Eschl. Sept.
464 ; Plut.
M. 642c ; πνεύματος ῥώμη, Plut.
M. 804b, force de la
respiration, c. à d. de la poitrine ;
τὸ πν. ἄνω ἔχειν, Mén. 4, 74 Meineke être
hors d’haleine ; τὸ πνεῦμα γίγνεται ἄνω,
Epicrat. (Poll.
9, 57) l’essoufflement se produit ;
μετέωρον πνεῦμα (cf. lat. sublimis anhelitus, Hor.
Od. 1, 15,
25), ou abs. πνεῦμα, Méd. essoufflement, respiration pénible ||
4 flatuosité, DL. 6, 94 ; Diosc. 2, 130, 137 ||
III exhalaison, odeur
(d’un parfum, Eur. Hipp. 1391 ; d’un fruit,
Plut. M.
647a)
||
IV fig.
1 souffle comme signe de force, Plut.
Pyrrh. 16,
de passion, de fureur, Eschl. Pr. 886 ; Anth. 6, 220, etc. ; particul.
au sens religieux, souffle divin, esprit
divin, Plat. Ax.
370c ;
d’où esprit, Plat. Ax. 605a ; NT. Luc. 4, 33 ; 1 Thess.
5, 19 ; particul. l’Esprit Saint, NT. d’où, dans les écriv. ecclés. en parl.
des anges, NT. Hebr. 1, 14, etc. ;
ou en mauv.
part en parl. des démons,
du malin esprit, NT. Ap. 19, 12, 15 ; Apoc.
16, 14, etc. ||
2 t. de
rhét. sorte de période consistant en une succession de
propositions avec gradation, Rhét.
3, 158 W. ||
3 t. de
gr. aspiration, Plut. M. 1009e ; d’où signe de
l’aspiration, esprit rude ou doux,
Gramm.
Étym.
πνέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
734 occurrences
Matthieu
19- 1:18… αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ πνεύματος ἁγίου.
- 1:20… τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου·
- 3:11… ὑποδήματα βαστάσαι· αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί·
- 3:16… ἰδοὺ ἠνεῴχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδεν πνεῦμα θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν ἐρχόμενον ἐπ’ …
- 4:1… ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ πνεύματος, πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου.
- 5:3Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν …
- 8:16… αὐτῷ δαιμονιζομένους πολλούς· καὶ ἐξέβαλεν τὰ πνεύματα λόγῳ, καὶ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας …
- 10:1… δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων ὥστε ἐκβάλλειν αὐτὰ καὶ θεραπεύειν …
- 10:20… ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τοῦ πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν …
- 12:18… εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπ’ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς …
- 12:28εἰ δὲ ἐν πνεύματι θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα …
- 12:31… ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται.
- 12:32… ὃς δ’ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε …
- 12:43Ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι’ …
- 12:45… καὶ παραλαμβάνει μεθ’ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ· …
- 22:43λέγει αὐτοῖς· Πῶς οὖν Δαυὶδ ἐν πνεύματι καλεῖ αὐτὸν κύριον λέγων·
- 26:41… μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.
- 27:50… πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα.
- 28:19… καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος,
Marc
23- 1:8… ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν πνεύματι ἁγίῳ.
- 1:10… εἶδεν σχιζομένους τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸ πνεῦμα ὡς περιστερὰν καταβαῖνον εἰς αὐτόν·
- 1:12Καὶ εὐθὺς τὸ πνεῦμα αὐτὸν ἐκβάλλει εἰς τὴν ἔρημον.
- 1:23… ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ καὶ ἀνέκραξεν
- 1:26καὶ σπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ φωνῆσαν φωνῇ μεγάλῃ …
- 1:27… διδαχὴ καινή· κατ’ ἐξουσίαν καὶ τοῖς πνεύμασι τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ.
- 2:8καὶ εὐθὺς ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς …
- 3:11καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρουν, προσέπιπτον …
- 3:29ὃς δ’ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς …
- 3:30ὅτι ἔλεγον· Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει.
- 5:2… αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ,