ποίμνη
Nom · pumni (poïmnê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ποίμνη, ης
(ἡ)
1 troupeau paissant,
Od. 9, 122 ;
particul. troupeau de moutons,
Hés. Th.
446 ; Hdt.
1, 126 ; Eschl.
Pr. 653,
etc. ; fig. p.
ext. troupeau d’hommes, Eschl.
Suppl. 642,
Eum. 197 ;
postér. troupeau des fidèles,
Eccl. ||
2 tête de bétail,
Eur. El.
726 ; Antiph.
(Ath. 449d).
Étym.
ποιμήν, avec degré
zéro du suffixe -μην, cf. λίμνη et λιμήν.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Matthieu
1- 26:31… ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης·
Luc
1- 2:8… φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὴν ποίμνην αὐτῶν.
Jean
1- 10:16… φωνῆς μου ἀκούσουσιν, καὶ γενήσονται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
1 Corinthiens
2- 9:7… καρπὸν αὐτοῦ οὐκ ἐσθίει; τίς ποιμαίνει ποίμνην καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης …
- 9:7… ποίμνην καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης οὐκ ἐσθίει;