πονηρός
Adjectif · poniros (ponêros)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πονηρός, ά, όν :
A intr.
I qui est dans la peine,
qui souffre, malheureux, infortuné, Hés.
fr. 43, 5 Gaisford ||
II qui est en mauvais
état, d’où :
1 de mauvaise qualité,
mauvais, défectueux, en parl. de
choses : π. δίαιτα,
Plat. Rsp.
425e, mauvais
régime ; πονηρὸν σῶμα, Plat. Prot. 313a, corps chétif
ou maladif ; πονηρὰ
πράγματα, Thc. 8, 24, 97 ; Xén.
An. 3, 4, 35,
affaires en mauvais état ; πονηρὰν ναυτιλίαν
ναυτίλλεσθαι, Plat. Rsp. 551c, avoir une mauvaise traversée ; π. ἄνεμοι, DH. 1, 52, vents contraires ; π.
ὀσμή, Arstt. Mir. 115, odeur
désagréable ; en parl. d’animaux :
π. κύων, Plat.
Euthyd. 298d, vilain chien ;
π. ἱππάριον, Xén. Cyr. 1, 4, 19, mauvaise rosse ; en
parl. de pers. πονηρὸς ἰατρός,
Ant. 126, 16,
mauvais médecin ||
2 mauvais, méchant,
pervers ; en parl. de pers. p. opp. à χρηστός,
Xén. Ath.
1, 1, etc. ;
πονηρὸς κἀκ πονηρῶν, Ar. Eq. 337, méchant et de méchante race ; πόνῳ πονηρός, Ar.
Vesp. 466,
etc. malignement méchant, c. à d. très méchant ; π.
τινι, Xén. Cyr. 8, 4, 33,
etc. ; ou
πρός τινα, Xén.
An. 7, 1, 39,
etc. méchant à l’égard de qqn ;
ὁ πονηρός, NT.
Matth. 13, 19,
le mauvais esprit, le démon ; en parl. de
choses (vie, action, bruit, etc.)
Eschl. Ch.
1045 ; fr. 86, 395,
Dind. ; Att. ; τὸ πονηρόν, Spt.
Deut. 17, 2,
etc. le mal ; τὰ
πονηρά, Xén. Cyr. 2, 2, 25, les vices,
le mal ou la méchanceté ; πονηρὰ δρᾶν, Eur.
Hec. 1190,
faire le mal ou faire du mal ||
3 lâche, bas, vil,
Soph. Ph.
437, etc.
||
B qui cause de la peine,
de la fatigue, fatigant, pénible, Hom.
Ep. 14, 20 ;
Thgn. 274 ;
Ar. Pl.
352 ||
Cp. -ότερος, Att. (Ar. Lys. 517, etc.) sup. -ότατος, Hés. fr. 43, 5 Gaisford ;
Thgn. 272 ;
Att. (Plat.
Rsp. 470e, etc.) ||
E Les Att. accentuent πόνηρος
au sens II.
Étym.
πονέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
447 occurrences
Matthieu
26- 5:11… ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ.
- 5:37… τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.
- 5:39… δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ’ ὅστις σε ῥαπίζει εἰς τὴν …
- 5:45… ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους …
- 6:13… πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
- 6:23ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν …
- 7:11εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς …
- 7:17… ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ·
- 7:18οὐ δύναται δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς …
- 9:4… τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· Ἱνατί ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
- 12:34γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς …
- 12:35… ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει …
- 12:35… καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.
- 12:35… ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.
- 12:39ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον …
- 12:45… παραλαμβάνει μεθ’ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ· καὶ …
- 12:45… ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ.
- 13:19… βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονηρὸς καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ …
- 13:38… δὲ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ,
- 13:49… ἐξελεύσονται οἱ ἄγγελοι καὶ ἀφοριοῦσιν τοὺς πονηροὺς ἐκ μέσου τῶν δικαίων
- 15:19ἐκ γὰρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι.
- 16:4Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον …
- 18:32… ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ· Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, …
- 20:15… τοῖς ἐμοῖς; ἢ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ἐστιν ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμι;
- 22:10… τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας οὓς εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ …
- 25:26… δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω …
Marc
2- 7:22μοιχεῖαι, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, ὀφθαλμὸς πονηρός, βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη·
- 7:23πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐκπορεύεται καὶ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.
Luc
13- 3:19… αὐτοῦ καὶ περὶ πάντων ὧν ἐποίησεν πονηρῶν ὁ Ἡρῴδης,
- 6:22… καὶ ἐκβάλωσιν τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·