πορεύομαι

Moy. πορεύομαι (f. πορεύσομαι, ao. ἐπορεύθην, pf. πεπόρευμαι) aller, marcher : ταχὺ πορεύεσθαι, Xén. An. 2, 2, 12, marcher vite ; π. τοῖν ποδοῖν, Xén. Cyr. 4, 4, 13, voyager ou marcher à pied ; abs. voyager par terre, p. opp. à la navigation, Xén. An. 5, 3, 1 ; ou en parl. de navigation, π. δι’ Εὐρίπου, Thc. 7, 29, naviguer à travers l’Euripe ; cf. Hdt. 8, 107 ; en gén. π. ἐκ δόμων, Soph. Tr. 392, s’en aller de la maison ; π. ἀπὸ τοῦ στρατεύματος, Xén. An. 4, 4, 17, s’éloigner de l’armée ; παρὰ τοῦ βασιλέως πρὸς τὸν σατράπην, Xén. An. 4, 5, 10, aller de la part du grand roi vers le satrape ; π. πρός τινα, Soph. Ant. 892, aller vers qqn ; εἰς ἀγρόν, Plat. Rsp. 563d, aller à la campagne ; ἐπὶ πᾶσαν Εὐρώπην, Plat. Tim. 24e, traverser toute l’Europe pour aller vers, etc. ; avec un acc. : ἄστρα πορευόμενα δι’ οὐρανοῦ, Plat. Tim. 39, astres qui accomplissent leur marche à travers le ciel ; π. πορείαν, Plat. Menex. 236d, accomplir un trajet ; π. φυγήν, Eur. Ion 1237, se mettre en fuite ; μακρὰν ὁδὸν π. Isocr. 6a, faire une longue marche ; π. τὰ δύσϐατα, Xén. Cyr. 2, 4, 27 ; τὰ ὄρη, Xén. An. 2, 5, 18, traverser les régions d’un accès difficile, les montagnes ; π. διὰ τῆς Ἀρμενίας πεδίον πᾶν, Xén. An. 4, 4, 1, traverser en Arménie toute une région de plaine ; abs. π. παρ’ ἄνδρα, παρὰ γυναῖκα, Hdt. 2, 115 ; 4, 1 ; πρὸς ἄνδρα, Théano (DL. 7, 22) monter dans le lit de l’homme, de la femme ; fig. π. ἐπ’ ἔργον, Eur. Or. 1068, se mettre à l’œuvre ; εἰς πόνους, Plat. Leg. 666a, se mettre à un travail pénible ; πονηρία διὰ τῶν ἡδονῶν πορευομένη, Xén. Mem. 4, 6, 15, méchanceté qui se laisse aller aux plaisirs ; π. διὰ τῶν λόγων, Plat. Soph. 253b, discuter à fond ; ἐκτὸς π. τῶν ὑποτεθέντων λόγων, Plat. Leg. 812a, s’écarter des principes qu’on a pris pour base ; π. ἐπί τι, Plat. Leg. 779d, venir à parler de qqe ch. ||

E Act. rare en prose, Thc. 4, 132 ; Plat. Phædr. 107e, Leg. 893d ; fut. pass. au sens moy. πορευθήσομαι, Spt. 3 Reg. 14, 2.