ποτέ

Adverbe · poté (poté)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ποτέ, adv. indéf. enclitique, quelquefois, une fois par hasard, un jour :
I (avec idée de temps indéterminé) τότε ποτέ, Plat. Criti. 115b, alors en un temps quelconque ; ἦ σοι γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ; Soph. Aj. 1133, le belliqueux Ajax s’opposa-t-il jamais à toi ? c. à d. fut-il jamais ton ennemi ? cf. Soph. Aj. 1106, etc. ; Dém. 53, 12, etc. ; en ce sens, après les conj. dubitatives εἰ, ἐάν, εἴπερ, etc. Att. (v. ces mots) ; joint au pron. indéf. τις, Att. ; au pron. relat. ὅστις : ὅστις ποτέ, qui à un moment quelconque, Att. ; particul. avec les particules δή et οὖν : ὅστις δή ποτε, ὅστις δή ποτ’ οὖν, Att. m. sign. etc. ; avec une nég. : οὔ ποτε, μή ποτε, Att. ; d’où en un mot : οὔποτε, μήποτε, Att. non en un temps quelconque, jamais ; ou séparés par d’autres mots : οὐκ... ποτε. Il. 19, 271 ; μὴ... ποτε, Soph. Ant. 648, 762 ; de même οὐδέποτε, μηδέποτε, οὐδεπώποτε, μηδεπώποτε, etc. (v. ces mots) ; rar. avant la négation, Soph. Ant. 750 ; en relation avec un autre ποτέ ou un mot analogue : ποτὲ μὲν... ποτὲ δέ, Xén. Mem. 4, 2, 32 ; Plat. Theæt. 170c, etc. tantôt... tantôt ; ποτὲ μὲν... αὖθις δέ, Plat. Rsp. 560a ; ποτὲ μὲν... ἐνίοτε δέ, Plat. Phæd. 59a ; ποτὲ... τότε δέ, Plat. Theæt. 192d ; ποτὲ μὲν... τότε δέ, Pol. 4, 38, 6 ; ποτὲ μὲν... νῦν δέ, Luc. D. mort. 11, 1, m. sign. ; ou, avec ποτὲ δέ dans le second membre non précédé de ποτὲ μέν, Th. Char. 9 ; Pol. 6, 15, 8, m. sign. ; qqf. pour marquer l’attente au sens de enfin, Il. 1, 205 ; Od. 2, 76 ; Hdt. 1, 116, etc. ; particul. avec un impér. Soph. Ph. 816, 1041, etc. ; ou après un mot interrog. : τίς ποτε; Eschl. Eum. 408, etc. qui enfin ? τί ποτε; Plat. Theæt. 187d, etc. quoi enfin ? avec ἀεί : ἀεί ποτε, Thc. 1, 13, etc. de tout temps ||
II (avec idée de temps déterminé)
1 en parl. du passé, autrefois, jadis : ὅν ποτ’ Ἀθήνη θρέψε, Il. 2, 547, qu’Athènè nourrit jadis ; joint à ἤδη : ἤδη ποτέ, Il. 1, 260, etc. ; ou ποτ’ ἤδη, Eschl. Eum. 50, etc. ; dans les récits : οὕτω ποτ’ ἦν μῦς καὶ γαλῆ, Ar. Vesp. 1182, ainsi donc il était une fois un rat et un chat ; avec un prés. hist. : τὸν μὲν ξένοι ποτὲ λῃσταὶ φονεύουσι, Soph. O.R. 714, des brigands étrangers le tuent un jour ; cf. Eur. El. 416, Bacch. 2 ; sans verbe avec un subst. : τήν ποτε φιλίαν, And. 26, 16, l’amitié d’autrefois ||
2 en parl. de l’avenir, un jour : καί ποτέ τοι παρέσσεται δῶρα, Il. 1, 213, et un jour tu recevras des présents ; cf. Il. 1, 240 ; Soph. Ph. 880, etc. ||
E ποτέ se place d’ord. après un mot, qqf. au commenc. de la prop. Eur. Ion 563 ; Dém. 959, 24 ; Alciphr. 1, 3, 2 ; dor. ποκά, Pd. N. 6, 43, etc. ; éol. πότα, Sapph. fr. 1, 5 Bgk ; ion. κοτέ, Hdt. l. c. etc.
Étym. *πός.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

53 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 22:32… ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου· καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας στήρισον τοὺς ἀδελφούς σου.
  3. Jean

    1
  4. 9:13Ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους τόν ποτε τυφλόν.
  5. Romains

    3
  6. 1:10… προσευχῶν μου, δεόμενος εἴ πως ἤδη ποτὲ εὐοδωθήσομαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ θεοῦ …
  7. 7:9ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ· ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς ἡ ἁμαρτία …
  8. 11:30ὥσπερ γὰρ ὑμεῖς ποτε ἠπειθήσατε τῷ θεῷ, νῦν δὲ ἠλεήθητε …
  9. 1 Corinthiens

    1
  10. 9:7τίς στρατεύεται ἰδίοις ὀψωνίοις ποτέ; τίς φυτεύει ἀμπελῶνα καὶ τὸν καρπὸν …
  11. Galates

    4
  12. 1:13Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν …
  13. 1:23… ἀκούοντες ἦσαν ὅτι Ὁ διώκων ἡμᾶς ποτε νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε …
  14. 1:23… ποτε νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει,
  15. 2:6… δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι— ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει· πρόσωπον θεὸς …
  16. Éphésiens

    6
  17. 2:2ἐν αἷς ποτε περιεπατήσατε κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦ κόσμου …
  18. 2:3ἐν οἷς καὶ ἡμεῖς πάντες ἀνεστράφημέν ποτε ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς σαρκὸς ἡμῶν, …
  19. 2:11Διὸ μνημονεύετε ὅτι ποτὲ ὑμεῖς τὰ ἔθνη ἐν σαρκί, οἱ …
  20. 2:13… δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἵ ποτε ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ …
  21. 5:8ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν κυρίῳ· …
  22. 5:29οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλὰ ἐκτρέφει …
  23. Philippiens

    1
  24. 4:10… δὲ ἐν κυρίῳ μεγάλως ὅτι ἤδη ποτὲ ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν, ἐφ’ …
  25. Colossiens

    2
  26. 1:21καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ …
  27. 3:7ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε ὅτε ἐζῆτε ἐν τούτοις·
  28. 1 Thessaloniciens

    1
  29. 2:5οὔτε γάρ ποτε ἐν λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν, καθὼς οἴδατε, …
  30. Tite

    1
  31. 3:3ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες …
  32. Philémon

    1
  33. 1:11τόν ποτέ σοι ἄχρηστον νυνὶ δὲ σοὶ καὶ …
  34. Hébreux

    2
  35. 1:5Τίνι γὰρ εἶπέν ποτε τῶν ἀγγέλων· Υἱός μου εἶ σύ, …
  36. 1:13πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέν ποτε· Κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν …
  37. 1 Pierre

    3
  38. 2:10οἵ ποτε οὐ λαὸς νῦν δὲ λαὸς θεοῦ, …
  39. 3:5οὕτως γάρ ποτε καὶ αἱ ἅγιαι γυναῖκες αἱ ἐλπίζουσαι …
  40. 3:20ἀπειθήσασίν ποτε ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ θεοῦ μακροθυμία …
  41. 2 Pierre

    2
  42. 1:10… ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε·
  43. 1:21οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη προφητεία ποτέ, ἀλλὰ ὑπὸ πνεύματος ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν …