ποτίζω

Verbe · potizô (potidzô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ποτίζω (ao. ἐπότισα)
1 donner à boire, faire boire, avec l’acc. de la substance qu’on donne à boire, Hpc. Aph. 1260 ; Arstt. Phys. 2, 8, 11 ; avec double acc. : τινά τι π. donner qqe ch. à boire à qqn, Spt. Gen. 24, 17 ; NT. Marc. 9, 41, etc. ; ἵππους τι π. Plat. Phædr. 247e, donner qqe ch. à boire à des chevaux ||
2 p. ext. abreuver (la terre, Anth. 1, 100 ; Spt. Gen. 13, 10, etc. ; Str. 11, 4, 3, etc. Kram., etc. les plantes, Xén. Conv. 2, 25 ; les bestiaux, Thcr. Idyl. 1, 121) ; au pass. ποτιζομένη γῆ, Luc. Abd. 27, terre abreuvée, arrosée ||
E Dor. ποτίσδω, Thcr. l. c.
Étym. πότος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

80 occurrences

  1. Matthieu

    5
  2. 10:42καὶ ὃς ἂν ποτίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων ποτήριον ψυχροῦ …
  3. 25:35… καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με,
  4. 25:37… πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν;
  5. 25:42… ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με,
  6. 27:48… πλήσας τε ὄξους καὶ περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν.
  7. Marc

    2
  8. 9:41Ὃς γὰρ ἂν ποτίσῃ ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν ὀνόματι ὅτι …
  9. 15:36… καὶ γεμίσας σπόγγον ὄξους περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν, λέγων· Ἄφετε ἴδωμεν εἰ ἔρχεται …
  10. Luc

    1
  11. 13:15… ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει;
  12. Romains

    1
  13. 12:20… ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν· ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς …
  14. 1 Corinthiens

    5
  15. 3:2γάλα ὑμᾶς ἐπότισα, οὐ βρῶμα, οὔπω γὰρ ἐδύνασθε. ἀλλ’ …
  16. 3:6ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλῶς ἐπότισεν, ἀλλὰ ὁ θεὸς ηὔξανεν·
  17. 3:7… ὁ φυτεύων ἐστίν τι οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ’ ὁ αὐξάνων θεός.
  18. 3:8ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν, ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον …
  19. 12:13… εἴτε ἐλεύθεροι, καὶ πάντες ἓν πνεῦμα ἐποτίσθημεν.
  20. Apocalypse

    1
  21. 14:8… οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπότικεν πάντα τὰ ἔθνη.