ποτίζω
Verbe · potizô (potidzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ποτίζω (ao.
ἐπότισα)
1 donner à boire, faire
boire, avec l’acc. de la substance qu’on donne à
boire, Hpc. Aph. 1260 ; Arstt. Phys. 2, 8, 11 ; avec double
acc. : τινά τι π. donner qqe
ch. à boire à qqn, Spt. Gen. 24, 17 ; NT. Marc. 9, 41, etc. ; ἵππους τι π. Plat.
Phædr. 247e, donner qqe ch. à
boire à des chevaux ||
2 p.
ext. abreuver (la terre, Anth.
1, 100 ; Spt.
Gen. 13, 10,
etc. ; Str.
11, 4, 3, etc. Kram., etc. les plantes, Xén.
Conv. 2, 25 ;
les bestiaux, Thcr. Idyl. 1, 121) ;
au pass. ποτιζομένη
γῆ, Luc. Abd. 27, terre abreuvée,
arrosée ||
E Dor. ποτίσδω, Thcr. l. c.
Étym.
πότος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
80 occurrences
Matthieu
5- 10:42καὶ ὃς ἂν ποτίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων ποτήριον ψυχροῦ …
- 25:35… καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με,
- 25:37… πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν;
- 25:42… ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με,
- 27:48… πλήσας τε ὄξους καὶ περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν.
Marc
2- 9:41Ὃς γὰρ ἂν ποτίσῃ ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν ὀνόματι ὅτι …
- 15:36… καὶ γεμίσας σπόγγον ὄξους περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν, λέγων· Ἄφετε ἴδωμεν εἰ ἔρχεται …
Luc
1- 13:15… ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει;
Romains
1- 12:20… ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν· ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς …
1 Corinthiens
5- 3:2γάλα ὑμᾶς ἐπότισα, οὐ βρῶμα, οὔπω γὰρ ἐδύνασθε. ἀλλ’ …
- 3:6ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλῶς ἐπότισεν, ἀλλὰ ὁ θεὸς ηὔξανεν·
- 3:7… ὁ φυτεύων ἐστίν τι οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ’ ὁ αὐξάνων θεός.
- 3:8ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν, ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον …
- 12:13… εἴτε ἐλεύθεροι, καὶ πάντες ἓν πνεῦμα ἐποτίσθημεν.
Apocalypse
1- 14:8… οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπότικεν πάντα τὰ ἔθνη.