προπέμπω

Verbe · propémpô (propémpô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

προ·πέμπω (f. -πέμψω, ao. προὔπεμψα, pf. προπέπομφα)
1 envoyer auparavant, acc. Hdt. 1, 60, etc. ; Thc. 1, 29, etc. ||
2 envoyer en avant : ἄνδρας πρὸ τοῦ στρατεύματος, Xén. Cyr. 2, 4, 23, des hommes en avant de l’armée, d’où simpl. envoyer, Il. 8, 367, etc. ; Od. 17, 54, etc. ; avec un rég. de chose : φήμας τινί, Soph. El. 1155, des bruits aux oreilles de qqn ; ἄχη, Soph. Ant. 1287, apporter des douleurs à qqn ; avec un suj. de chose, Eschl. Ag. 820, etc. ; Soph. Ph. 105 ||
3 escorter, faire cortège à, accompagner, acc. Hdt. 1, 111, etc. ; Soph. O.C. 1667 ; Xén. Hell. 4, 1, 9 ; τινὰ ἐς δόμους, Eschl. Pers. 530, qqn à sa demeure ; τινὰ χθονός, Eur. Hipp. 1099, qqn hors d’un pays ; particul. accompagner un convoi funèbre, Eschl. Sept. 1059, etc. ||
Moy. envoyer en avant, acc. Xén. Cyr. 5, 3, 53, etc. ; voir partir, acc. Eschl. Pers. 138.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

14 occurrences

  1. Actes

    3
  2. 15:3οἱ μὲν οὖν προπεμφθέντες ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας διήρχοντο τήν τε …
  3. 20:38… οὐκέτι μέλλουσιν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ θεωρεῖν. προέπεμπον δὲ αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον.
  4. 21:5… ἐξαρτίσαι ἡμᾶς τὰς ἡμέρας, ἐξελθόντες ἐπορευόμεθα προπεμπόντων ἡμᾶς πάντων σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις …
  5. Romains

    1
  6. 15:24… διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ ἐὰν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους …
  7. 1 Corinthiens

    2
  8. 16:6… ἢ καὶ παραχειμάσω, ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητε οὗ ἐὰν πορεύωμαι.
  9. 16:11μή τις οὖν αὐτὸν ἐξουθενήσῃ. προπέμψατε δὲ αὐτὸν ἐν εἰρήνῃ, ἵνα ἔλθῃ …
  10. 2 Corinthiens

    1
  11. 1:16… ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν.
  12. Tite

    1
  13. 3:13ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλῶν σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ.
  14. 3 Jean

    1
  15. 1:6… ἀγάπῃ ἐνώπιον ἐκκλησίας, οὓς καλῶς ποιήσεις προπέμψας ἀξίως τοῦ θεοῦ·