προσέρχομαι

Verbe · prosérkhomé (prosérkomaï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

προσ·έρχομαι (ao. 2 προσῆλθον, etc.)
A aller vers ou auprès, d’où :
I s’avancer, s’approcher, Hdt. 1, 86, etc. ; particul. πρ. Σωκράτει, Xén. Mem. 1, 2, 47, fréquenter Socrate, suivre les leçons de Socrate ; γυναικί, Xén. Conv. 4, 38, avoir commerce avec une femme ; τινι, Eschl. Eum. 285 ; Soph. O.C. 1104, etc. ; πρός τινα ou τι, Hdt. 2, 121, etc. de qqn ou de qqe ch. ; πέλας τινός, Eur. Andr. 589 ; ou ἐπί τινα, Xén. Hell. 6, 3, 3, s’approcher de qqn ; τι, Eur. Alc. 171, etc. s’approcher de qqe ch. ; fig. avec un suj. de chose (événement, douleur, etc.) Soph. Ph. 788 ; Eur. Or. 857 ; particul.
1 s’avancer (en ennemi) : πρὸς ἱππέας, Xén. Cyr. 6, 2, 16, marcher contre une troupe de cavalerie ||
2 s’approcher, s’avancer : τοῖς θεοῖς, DC. 56, 9, s’approcher des dieux en suppliant ; τῷ δήμῳ, Dém. 229, 13 ; ou πρὸς τὸν δῆμον, Eschn. 85, 17, s’avancer en public, se présenter au peuple pour parler ||
3 entrer en arrangement, capituler, Thc. 3, 59 ||
II se donner à, se mêler de, s’occuper de : τοῖς δημοσίοις πράγμασι, Plut. M. 1059d ; πρὸς τὰ κοινά, Dém. 312 fin ; τῇ πολιτείᾳ, Plut. Cato mi. 12 ; ou πρὸς τὴν πολιτείαν, Din. 107, 1 ; πρὸς τὴν πόλιν, Dém. 1331, 18, s’occuper des affaires publiques ||
III se comporter : πρός τινα, Dém. 614 fin ; 755, 5, envers qqn ||
B venir en outre, d’où être un produit, un revenu, etc. Hdt. 7, 144 ; Xén. Mem. 3, 6, 12 ; Dém. 141, 16.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

190 occurrences

  1. Matthieu

    51
  2. 4:3καὶ προσελθὼν ὁ πειράζων εἶπεν αὐτῷ· Εἰ υἱὸς …
  3. 4:11… αὐτὸν ὁ διάβολος, καὶ ἰδοὺ ἄγγελοι προσῆλθον καὶ διηκόνουν αὐτῷ.
  4. 5:1… εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ·
  5. 8:2καὶ ἰδοὺ λεπρὸς προσελθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς …
  6. 8:5Εἰσελθόντος δὲ αὐτοῦ εἰς Καφαρναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν
  7. 8:19καὶ προσελθὼν εἷς γραμματεὺς εἶπεν αὐτῷ· Διδάσκαλε, ἀκολουθήσω …
  8. 8:25καὶ προσελθόντες ἤγειραν αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, σῶσον, ἀπολλύμεθα.
  9. 9:14Τότε προσέρχονται αὐτῷ οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου λέγοντες· Διὰ …
  10. 9:20Καὶ ἰδοὺ γυνὴ αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου …
  11. 9:28ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς …
  12. 13:10Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπαν αὐτῷ· Διὰ τί …
  13. 13:27 προσελθόντες δὲ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον …
  14. 13:36… ὄχλους ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν. καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Διασάφησον …
  15. 14:12καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦραν τὸ πτῶμα …
  16. 14:15ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν …
  17. 15:1Τότε προσέρχονται τῷ Ἰησοῦ ἀπὸ Ἱεροσολύμων Φαρισαῖοι καὶ …
  18. 15:12Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ λέγουσιν αὐτῷ· Οἶδας ὅτι …
  19. 15:23… δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτουν αὐτὸν λέγοντες· …
  20. 15:30καὶ προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ ἔχοντες μεθ’ ἑαυτῶν …
  21. 16:1Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι πειράζοντες ἐπηρώτησαν …
  22. 17:7καὶ προσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἁψάμενος αὐτῶν εἶπεν· …
  23. 17:14Καὶ ἐλθόντων πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν
  24. 17:19Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν …
  25. 17:24Ἐλθόντων δὲ αὐτῶν εἰς Καφαρναοὺμ προσῆλθον οἱ τὰ δίδραχμα λαμβάνοντες τῷ Πέτρῳ …
  26. 18:1Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ λέγοντες· Τίς …
  27. 18:21Τότε προσελθὼν αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπεν· Κύριε, ποσάκις …
  28. 19:3Καὶ προσῆλθον αὐτῷ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτὸν καὶ λέγοντες· …
  29. 19:16Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν αὐτῷ εἶπεν· Διδάσκαλε, τί ἀγαθὸν ποιήσω …
  30. 20:20Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου …
  31. 21:14Καὶ προσῆλθον αὐτῷ τυφλοὶ καὶ χωλοὶ ἐν τῷ …