προσήλυτος
Nom · prosilutos (prosêlutos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
προσήλυτος, ος, ον
[ῠ]
1 étranger établi dans un
pays, Spt. Ex.
12, 49 ||
2 fig. prosélyte, nouveau converti, NT. Matth. 23, 15 ; Ap. 2, 10.
Étym.
προσελεύσομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
88 occurrences
Matthieu
1- 23:15… θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν …
Actes
3- 2:11Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ Ἄραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν …
- 6:5… καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα,
- 13:43… πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν σεβομένων προσηλύτων τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρναβᾷ, οἵτινες …