προσδοκία

προσδοκία, ας (ἡ) attente (d’un bien, Xén. Cyr. 1, 6, 19 ; Dém. 319, 9, etc. ; d’un mal, Plat. Lach. 198b,Tim. 70c, etc. ; en gén. Arstt. P.A. 3, 6, 5, etc.) ; au plur. Dém. 348, 23 ; DS. 20, 78 ; προσδοκία ἦν μή, Thc. 2, 93, on craignait que, etc. ; ou μὴ οὐ, Thc. 5, 14, on craignait que... ne pas, etc. ; πρὸς τὴν προσδοκίαν, Thc. 6, 63, κατὰ τὴν προσδοκίαν, Plat. Soph. 264b, selon l’attente, comme on s’y attendait ; παρὰ προσδοκίαν, D. Phal. § 152, contrairement à ce qu’on attendait.