προσκαρτερέω
Verbe · proskartéréô (proskartéréô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
προσ·καρτερέω-ῶ, s’attacher fortement,
d’où :
1 persévérer dans,
dat. Pol.
1, 55, 4 ; DS.
14, 87 ; NT.
Ap. 1, 14 ;
abs. Xén.
Hell. 7, 5,
14 ; au pass. προσκαρτερούμενος χρόνος, DS. 2, 29, temps qu’on
emploie assidûment à qqe ch. ||
2 rester fermement
ou fidèlement attaché à, dat. Dém. 1386, 6 ; Pol. 24, 5, 3 ; NT. Ap. 8, 13.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
12 occurrences
Marc
1- 3:9… εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον ἵνα μὴ …
Actes
6- 1:14οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ σὺν γυναιξὶν καὶ …
- 2:42ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ …
- 2:46καθ’ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ, κλῶντές τε …
- 6:4… προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν.
- 8:13… καὶ αὐτὸς ἐπίστευσεν, καὶ βαπτισθεὶς ἦν προσκαρτερῶν τῷ Φιλίππῳ, θεωρῶν τε σημεῖα καὶ …
- 10:7… τῶν οἰκετῶν καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ
Romains
2- 12:12… χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες,
- 13:6… γὰρ θεοῦ εἰσιν εἰς αὐτὸ τοῦτο προσκαρτεροῦντες.
Colossiens
1- 4:2Τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε, γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ,