προσκαρτερέω

Verbe · proskartéréô (proskartéréô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

προσ·καρτερέω-ῶ, s’attacher fortement, d’où :
1 persévérer dans, dat. Pol. 1, 55, 4 ; DS. 14, 87 ; NT. Ap. 1, 14 ; abs. Xén. Hell. 7, 5, 14 ; au pass. προσκαρτερούμενος χρόνος, DS. 2, 29, temps qu’on emploie assidûment à qqe ch. ||
2 rester fermement ou fidèlement attaché à, dat. Dém. 1386, 6 ; Pol. 24, 5, 3 ; NT. Ap. 8, 13.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

12 occurrences

  1. Marc

    1
  2. 3:9… εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον ἵνα μὴ …
  3. Actes

    6
  4. 1:14οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ σὺν γυναιξὶν καὶ …
  5. 2:42ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ …
  6. 2:46καθ’ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ, κλῶντές τε …
  7. 6:4… προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν.
  8. 8:13… καὶ αὐτὸς ἐπίστευσεν, καὶ βαπτισθεὶς ἦν προσκαρτερῶν τῷ Φιλίππῳ, θεωρῶν τε σημεῖα καὶ …
  9. 10:7… τῶν οἰκετῶν καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ
  10. Romains

    2
  11. 12:12… χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες,
  12. 13:6… γὰρ θεοῦ εἰσιν εἰς αὐτὸ τοῦτο προσκαρτεροῦντες.
  13. Colossiens

    1
  14. 4:2Τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε, γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ,